بررسی تاثير تزريق داخل ضايعه ی وراپامیل با تزريق داخل ضايعه ی تريامسينولون استونايد در درمان اسکارهای هيپرتروفيک و کلوئيد

این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی دوسویه کور تصادفی بر روی 50 بیمار دارای تعداد بیشتر مساوی دو کلوئید مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان رازی طی سال های 95-1394 انجام می شود. بیماران به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شده و ضایعات آن ها به روش تصادفی سازی با بلوک تحت درمان با تریامسینولون یا وراپامیل قرار می گیرد. کلیه بیماران دارای تعداد دو یا بیشتر کلوئید درصورتی که طول مدت ایجاد ضایعات کمتر از 5 سال باشد و تاکنون درمان نشده باشند وارد مطالعه می شوند. بیماران حامله یا شیرده و نیز بیماران مبتلا به بیماری های طبی عمومی از مطالعه خارج می شوند. تزریق محلول به جسم کلوئید انجام می شود. مقدار دوز تریامسینولون 40 میلی گرم به ازای هر میلی لیتر و وراپامیل 2.5 میلی گرم به ازای هر میلی لیتر بوده و جداکثر حجم تزریق در هر جلسه 1 سی سی می باشد. فواصل جلسات درمانی هر 3 هفته يکبار بوده و درمان تا مسطح شدن اسکار و يا حداکثر تا 6 ماه ادامه می يابد. بیماران 3 ماه پس از خاتمه درمان از نظر عود مجددا ارزيابی می شوند. ارزيابی بر پايه ی مقیاس اسکار ونکوور و نیز رضايت بیماران از درمان، در مورد روش های درمانی هرکدام از کلوئیدها خواهد بود. این مقیاس بر اساس 4 معیار پیگمانتاسیون، ارتفاع کلوئید، واسکولاریتی و انعطاف پذیری ضایعه می باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران