مقایسه مایع درمانی بر اساس شاخص تنوع پلتیسموگرافی (PVI) و روش معمول در بیماران با تنفس خود به خودی بر روی سطح لاکتات بعد از عمل در بیماران کاندید جراحی سزارین با بی حسی نخاعی

اهداف: این مطالعه به بررسی تغییرات شاخص تنوع پلتیسموگرافیک در مدیریت مایع درمانی و ارتباط آن با سطح لاکتات در بیماران کاندید سزارین می پردازد. طراحی: این کارآزمایی بالینی تصادفی تک مرکزی بر روی 70 بیمار کاندید سزارین تحت بی حسی نخاعی انجام می شود. نحوه انجام: این مطالعه در اتاق عمل بیمارستان شریعتی بین آوریل 2015 و آوریل 2016 انجام گرفته است. شرکت کنندگان: 70 زن باردار کاندید سزارین مداخلات: بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم میشوند. نمونه خون شریانی به آزمایشگاه برای اندازه گیری سطح لاکتات سرم فرستاده می شود. 5 میلی لیتر بر کیلوگرم مایع کریستالوئید تزریق، بی حسی نخاعی انجام می شود و سپس در گروه اول: 2 میلی لیتر بر کیلوگرم در ساعت به عنوان مایع نگهدارنده داده می شود، هنگامی که شاخص تنوع پلتیسموگرافیک بیشتر از 13 درصد شد، 250 میلی لیتر مایع کریستالویید به سرعت تزریق واین کار در صورت نیاز هر 5 دقیقه تا سه بار تکرار می شود. در گروه دوم: 4 تا 8 میلی لیتر بر کیلوگرم در ساعت مایع کریستالوئید به عنوان مایع نگهدارنده انفوزیون می شود، و اگر میانگین فشار خون شریانی (MAP) کمتر از 65 میلیمتر جیوه باشد تزریق سریع مایع آغاز می شود. در هر دو گروه، 10 میلی گرم افدرین برای حفظ فشار متوسط شریانی بالاتر از 65 میلی متر جیوه در صورت نیاز داده می شود. متغیرهای پیامد اصلی: 1) سطح سرمی لاکتات در بدو ورود و در پایان جراحی 2) فشار متوسط شریانی قبل از بیهوشی و یک، دو، سه و پنج دقیقه پس از آن 3) مقدار کل مایعات تزریق شده حین جراحی 4) مقدار ادرار طی جراحی 5) زمان جراحی.

بیمارستان دکتر شریعتی