تأثیر خود مراقبتی اورم بر خارش اورمیک در بیماران همودیالیزی

هدف مطالعه: تعیین تأثیر برنامه خود مراقبتی اورم بر خارش اورمیک در بیماران همودیالیزی. طراحی انجام مطالعه: به صورت هدفمند در دو گروه آزمون و شاهد. جمعیت مورد مطالعه: بیماران مبتلا به خارش اورمیک بستری در بخش های همودیالیز بیمارستان های ولیعصر (عج) ممسنی و کازرون می باشد. معیارهای اصلی ورود: 1-بین 60-18 سال سن داشته باشند. 2- حداقل 2 ماه از اولین نوبت همودیالیز آنها گذشته باشد. 3- با محلول بیکربنات دیالیز شوند. 4- با استفاده از صافی های پلی سولفان دیالیز شوند. 5- با وجود مصرف داروهای ضد خارش، هنوز خارش داشته باشند. 6- هیچ مشکل پوستی غیر از خارش اورمیک نداشته باشند. 7- مبتلا به بیماری کبدی، صفراوی فعال و پلی سیتمی نباشند (با توجه به جواب آزمایشات ماهانه بیمار وبر اساس نظر پزشک متخصص). 8- به مشکلات شناختی یا بیماری ناتوان کننده مبتلا نباشند. 9- توانایی درک مکالمه به زبان فارسی و برقراری ارتباط را داشته باشند. حجم مطالعه: 60 نفر در هر گروه(آزمون و شاهد). ابزار گرداوری داده ها شامل: پرسشنامه اطلاعات جمعیت شناختی، پرسشنامه ارزیابی خارش یوسیپویچ و پرسشنامه نیاز سنجی اموزشی بر اساس الگوی خودمراقبتی اورم می باشد. مداخلات مورد مطالعه و زمان مطالعه: مداخله پژو هشگر در قالب 4 جلسه آموزش 30 دقیقه ای (حداقل 2بار در هفته) ابتدا به صورت سه جلسه چهره به چهره و سپس یک جلسه گروهی بر اساس نیاز مشترک بیماران جهت رفع اشکال و بیان تجربیات هر کدام از آنها با روش های سخنرانی، پرسش و پاسخ، ارائه جزوه و کتابچه آموزشی حداکثر به مدت یک ماه در گروه مداخله اجرا شد. درپایان هر جلسه زمان جلسه آموزشی بعدی باتوجه به شرایط بیمار(موافقت خود بیمار و با در نظر گرفتن وضعیت جسمی) هماهنگ و جزوه آموزشی مربوط به آن جلسه در اختیار نمونه ها قرار گرفت و در پایان مداخله کتابچه کامل در اختیار بیماران قرار داده شد. پیامد اولیه: خارش اورمیک

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی