بررسی اثر ونتولین استنشاقی درسندرم تاکی پنه گذرای نوزادی

مقدمه : تابه امروز درمان داروئی موثری برای سندرم تاکی پنه گذرای نوزادی (TTN )ارائه نشده و از درمانهای حمایت تنفسی مانند اعمال فشار مثبت راههای هوائی یا تنفس مکانیکال برای این نوزادان استفاده میشود. از آنجاییکه سالبوتامول به عنوان یک آگونیست β2-آدرنرژیک در این خصوص فقط در یک مطالعه ( Myo – jing) مورد استفاده قرار گرفته و در مواردی نتیجه بخش بودن و عدم ایجاد عوارض راگزارش کرده اند لذا این کارآزمایی بالینی طراحی میگردد. متد : دریک مطالعه کارازمائی بالینی دوسوکور به بررسی تاثیر سالبوتامول نبولیز شده دردرمان نوزادان مبتلا به سندرم تاکی پنه گذرای نوزادی میپردازیم. نوزادان "ترم یا نزدیک ترم دارای تاکی پنه گذرای نوزادی "بدون ابتلا به "سپسیس "، "پنومونی " ، "بیماریهای مادرزادی قلبی " ، "افزایش فشار ریوی" وارد مطالعه میشوندونوزادان "نارس دارای سندرم زجرتنفسی "یا "پنومونی " ،"سپسیس " ،"فشارریوی " ، "نیازمند سورفاکتانت" از مطالعه حذف میگردند . نوزادان به دوگروه تقسیم میشوند تا یک دوز سالین نبولیز شده 9.% یا سالبوتامول نبولیز شده دریافت کنند.برای بررسی تاثیر هرکدام از درمانها ما میزان ومدت تاکی پنه ، دوره دریافت اکسیژن ، دریافت فشارمثبت راههای هوائی ویا نیاز به استفاده از تنفس مکانیکال را بررسی خواهیم نمود

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز