بررسی اثرات کورکومین برکاهش توده استخوانی و مارکرهای بیوشیمایی مرتبط با بازگردش استخوانی در بیماران اسیب طناب نخاعی

هدف از این مطالعه بررسی اثرات کورکومین بر کاهش توده استخوانی و مارکرهای مرتبط با بازگردش استخوانی در بیماران با اسیب طناب نخاعی می باشد. این مطالعه به صورت کارازمایی بالینی دوسویه کور بر روی بیماران SCI مراجعه به کلینیک جراحی مغز و اعصاب انجام می گیرد. کلیه بیماران با شرایط روبه رو وارد مطالعه می شوند: سن بیشتر مساوی 18 سال، ترومای SCI اخیر(کمتر از 6 ماه گذشته)، درگیری کامل حرکتی به صورت پاراپلژی یا کوادری پلژی وارد مطالعه می شوند و بیماران با سن بالاتر از 70 سال ، دارای علل ثانویه استئوپروز و بیماری های متابولیک و اندوکرین همراه از مطالعه حذف می شوند. بیماران به طور تصادفی به دو گروه مورد و کنترل تقسیم بندی می شوند. بیماران گروه مورد روزانه از 100 میلی گرم برای هر کیلوگرم روزناه از کورکومین را به صورت داخل وریدی دریافت می کنند. کلیه بررسی بالینی و اندازه گیری مارکرهای بیوشیمیایی مرتبط با بازگردش استخوانی و همچنین دانسیتومتری بیماران در ابتدای مطالعه و شش ماه بعد از مداخله برای تمامی بیماران انجام می گیرد. درپایان انالیز اماری برای تفسیر نتایج انجام می گیرد.

دانشگاه علوم پزشکی ایلام