بررسی اثر زنجبیل بر قند و پروتئین ادرار بیماران دیابتی نوع2

هدف: بررسی اثر زنجبیل بر قند و پروتئین ادرار بیماران دیابتی نوع2 . طراحي انجام مطالعه: تصادفي(روش بلوک های شش تایی )، دوسويه كور، كنترل با دارو نما، تك مركزي جمعيت مورد مطالعه: بیماران دیابتی نوع 2 مراجعه کننده به درمانگاه غدد دانشگاه علوم پزشکی سمنان. معيارهاي ورود: حداقل سن 18 سال؛ بیماران دیابتی تحت درمان با داروهای کاهنده قند خون یا انسولین. معیارهای خروج: افراد دیابتی باردار یا شیرده؛ الکلی؛ مبتلا به بیماری کبدی سنگ صفراوی علامت دار؛ بیماری کلیوی؛ ابتلا به بدخیمی فعال؛ ابتلا به عفونت فعال و مصرف کنندگان وارفارین. حجم نمونه، مداخله، زمان مداخله، پيامدهاي مورد مطالعه: حجم نمونه این مطالعه 100نفر در 2 گروه مداخله و کنترل می باشد. گروه مداخله: 50 بیمار در گروه مداخله قرار دارند که روزانه 1600 میلی گرم زنجبیل (کپسول 800 میلی گرمی) قبل از ناهار و قبل از شام به مدت 12 هفته دریافت می کنند. گروه کنترل: 50 بیمار در گروه کنترل قرار دارند که روزانه 1600 میلی گرم دارونمای پلاسبو (کپسول 800 میلی گرمی حاوی آرد گندم) قبل از ناهار و قبل از شام به مدت 12 هفته دریافت می کنند. در این مطالعه کپسول زنجبیل و پلاسیو بدون اطلاع مجریان، از شرکت دارویی تهیه می شود و بعد از خاتمه مطالعه، کد کپسول ها توسط شرکت دارویی ارائه و مشخص میشود کدام بیماران از زنجبیل و کدامیک از پلاسبو استفاده کرده اند. قبل و بعد از مداخله در هر دو گروه، قند خون و مقدار پروتئین ادرار 24 ساعته اندازه گیری می شود.

دانشگاه علوم پزشکی سمنان