بررسی تاثیر تمرینات ثباتی با تاکید بر عضلات عمقی کف لگنی و عضلات عمقی شکمی در مقایسه با تمرینات روتین فیزیوتراپی بر میزان درد، ناتوانی و ضخامت عضلات عمقی شکمی و کف لگن در زنان مبتلا به کمر درد ناشی از بارداری

هدف: بررسی تاثیر تمرینات ثباتی با تاکید بر عضلات عمقی کف لگنی و عضلات عمقی شکمی در مقایسه با تمرینات روتین فیزیوتراپی بر میزان درد، ناتوانی و ضخامت عضلات عمقی شکمی و کف لگن در زنان مبتلا به کمر درد ناشی از بارداری. طراحي انجام مطالعه: تصادفي، بدون كنترل با دارو نما، تك مركزي. جمعيت مورد مطالعه: 60 نفر از زنان دچار کمردرد بعد از دوران بارداری مراجعه کننده به مرکز تحقیقات توانبخشی عصبی عضلانی جهت انجام فیزیوتراپی. معیارهای ورود: سن 20 تا 40 سال؛ زایمان طبیعی؛ زایمان اول؛ شروع درد از ناحیه T12 تا ناحیه سرینی؛ افرادیکه درد ناحیه انتهایی یا طرفی L5-S1در ناحیه باتوک را دارند. معیارهای خروج: بیماری التهابی و عفونی حاد، مشکلات مغزی و کمر درد های ناشی از مشکلات احشای داخلی؛ دارای کمردرد مزمن بیش از 3 ماه؛ سابقه شکستگی و نئوپلاسم یا جراحی فقرات، لگن یا فمور؛ بارداری جدید. حجم نمونه، مداخله، زمان مداخله، پيامدهاي مورد مطالعه: حجم نمونه این مطالعه 60 نفر در 2 گروه مداخله (تمرینات ثباتی) و کنترل (تمرینات روتین) می باشد. گروه مداخله: در گروه 30 نفره مداخله، 8 هفته تمرین درمانی 3 جلسه در هر هفته (هر جلسه 3 ست 10 تا 12 تایی ) انجام می شود. انقباض را برای 6 تا 8 ثانیه نگه خواهند داشت سپس چند ثانیه استراحت کرده و دوباره تکرار میکنند. هر کدام از ثمرینات ثباتی با هدف تقویت عضلات ابدومینال انجام می شوند. گروه کنترل: گروه 30 نفره کنترل، تنها تمرینات روتین را دریافت می کنند و تنها به منظور مقایسه نتایج با گروه مداخله می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی سمنان