مقايسه تأثیر رايحه اسطوخودوس و گل محمدی بر اضطراب و علايم حياتي بيماران تحت آنژیوگرافي شریان کرونری

هدف: مقايسه تأثیر رايحه اسطوخودوس و گل محمدی بر اضطراب و علايم حياتي بيماران تحت آنژیوگرافي شریان کرونری. طراحی: كارآزمايي باليني؛ تك مركزي؛ تصادفی(بلوک بندی). نحوه انجام: مطالعه در چهار گروه: اسطوخودوس؛ گل محمدی؛ پلاسبو و کنترل انجام مي‌شود. در این مطالعه یکسوکور، بیمار و فردي كه تجزيه و تحليل آماري را انجام مي‌دهد از نوع مداخله اطلاع ندارند. معیارهای ورود به مطالعه: سن بیماران 70-35 سال؛ هوشیار؛ سلامت حس بویایی؛ عدم مصرف داروهای ضداضطراب و افسردگی در یک سال اخیر؛ عدم رخداد حادثه ناگوار طی یک ماه قبل از مداخله؛ آنژیوگرافی برای اولین بار. معیارهای خروج از مطالعه: سابقه بیماری آسم، برونشیت، بیماریهای مزمن تنفسی؛ حساسیت به بوی اسانس معطر؛ اعتیاد به مواد مخدر؛ سابقه اختلالات روانی؛ آنژیوگرافی به دنبال انفارکتوس میوکارد حاد؛ وجود اختلال همودینامیک. مداخلات: جهت انجام مداخله در دو گروه‌ مداخله رایحه‌درمانی با اسانس اسطوخودوس و گل محمدی (با غلظت 100% تهیه شده توسط شرکت داروهای گیاهی باریج اسانس کاشان) به صورت مجزا استفاده می‌شود، بطوری که بیماران از نوع مداخله اطلاع ندارند. اسانس مورد نظر از ساعت 22 تا 6 صبح روز آنژیوگرافی در بالین بیمار و به میزان دو قطره در روی یک قطعه گاز 2×2 قرار گرفته و روی یقه بیمار وصل می‌شود. جهت انجام مداخله در گروه‌ پلاسبو، از ساعت 22 تا 6 صبح روز آنژیوگرافی در بالین بیمار و به میزان سه قطره آب در ظرف شیشه‌ای کوچکی در فاصله 1 متر از بیمار قرار خواهد گرفت. در گروه کنترل، بیماران تنها مراقبت‌های روتین را بدون هیچ‌گونه مداخله ای اضافه دریافت خواهند کرد. متغیر‌های پیامد اصلی: اضطراب و علايم حياتي بيماران تحت آنژیوگرافي.

معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشكي سمنان.