تأثیر نقاشی درمانی کودکان توأم و بدون آموزش مهارت های فرزند پروری به مادران بر علائم کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه / بیش فعالی

هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی برنامه گروهی نقاشی درمانی کودکان توأم و بدون آموزش مهارت های فرزند پروری به مادران بر علائم مرضی کودکان 6 تا 12 سال مبتلا به اختلال نقص توجه / بیش فعالی می باشد. در یک مطالعه شبه تجربی با استفاده از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل، 100کودک مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه، به صورت در دسترس از دو کلینیک وابسته به دانشگاه، انتخاب و به طور تصادفی بلوکه شده بدون کورسازی به سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل تقسیم می شوند. معیارهای اصلی ورود شامل تشخیص اختلال نقص توجه/ بیش فعالی کودک توسط روان پزشک، سن 6 تا 12 سال، مصرف داروی ریتالین می باشد. گروه های مداخله به مدت 8 جلسه تحت آموزش مهارتهای فرزند پروری و نقاشی درمانی قرار می گیرند. گروه های مداخله شامل: گروه مداخله 1: کودکانی هستند که در کلاس های نقاشی شرکت می کنند; گروه مداخله 2: مادران کودکان تحت آموزش مهارتهای فرزند پروری قرار می گیرند; گروه مداخله 3: هر دو مداخله نقاشی کودکان و آموزش مهارتهای فرزند پروری مادران را دریافت می کنند. آزمودنی ها به وسیله مقیاس ارزیابی کانرز (فرم ویژه والدین) در سه مرحله(قبل از مداخله، بعد از مداخله و مرحله پیگیری) مورد ارزیابی قرار خواهند گرفت. پس از تحلیل داده ها خواهیم یافت که آیا تفاوت معنی داری بین گروه ها در علائم کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه / بیش فعالی وجود خواهد داشت؟

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی یاسوج