تاثیر پیش درمانی با متی مازول بر میزان ید رادیواکتیو مورد نیاز محاسبه شده برای درمان پرکاری تیروئید ناشی از گواتر مولتی ندولر

هیپرتیروئیدی دارای موربیدیتی بالایی است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر متی مازول قبل از درمان در کاهش فعالیت رادیواکتیویتی ید 131 در هیپرتیروئیدی ناشی از گواتر مولتی ندولر است. نمونه مورد مطالعه شامل حداقل 40 بيمار دارای هیپرتیروئیدی ناشی از گواتر مولتی ندولر است. این بیماران که از سال 1393 تا 1395 در مرکز آموزشی درمانی امام رضا(ع) که در بخش غدد و متابولیک این بیمارستان پذیرش یا در درمانگاه فوق تخصصی مراجعه کرده اند می باشند. شرایط ورود افراد به این مطالعه :رضایت افراد مبنی بر شرکت در این مطالعه، نداشتن سایقه قبلی درمان، سن بالای 20 سال، بیمارانی که تیروتوکسیکوز شدید ندارند و شرایط خروج از مطالعه وجود حساسیت یا کنترا اندیکاسیون به متی مازول، سابقه جراحی تیروئید، بارداری و شیردهی خواهد بود. FT4 بیماران انتخاب شده برای این مطالعه زیر 5/3 نانوگرم در دسی لیتر یا زیر 2 برابر نرمال باشد و TSH کمتر از 0.3 mIU/ml بوده و RAIU24h کمتر از 50 درصد باشد . بیماران به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفری تقسیم بندی شده و از نظر سن و جنس همسان سازی خواهند شد. برای یک گروه به عنوان گروه کنترل فقط ید رادیواکتیو به صورت روتین روش درمانی این بیماران استفاده خواهد و برای گروه مورد قبل از تجویز ید 131 از داروی ضد تیروئیدی متی مازول با دوز دوز 15 میلی گرم/ روزانه برای 6 هفته تجویز شده سپس به مدت 3 روز متی مازول را قطع کرده جذب ید رادیواکتیو را مجددا اندازه گیری کزده و بر اساس دومین RAIU محاسبه شده به بیمار ید رادیواکتیور 131 تجویز خواهد شد. برای همه بیماران قبل از شروع درمان با هریک از پروتکل های درمانی مقدار هورمون های تیروئیدی و RAIU به عنوان پایه چک خواهد شد سپس بعد از پایان درمان دوباره اندازه گیری شده بین دو گروه مورد مقایسه قرار خواهد گرفت. حجم و تغییرات بافتی تیروئیدی مورد مقایسه قرار خواهد گرفت. در طول دوره درمان پیگیری انجام خواهد گرفت.3 ماه بعد از تجویز ید رادیواکتیو TSH و FT4 مجددا اندازه گیری خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز