نتایج باروری در زنان نازای هایپرپرولاکتینمیک تحت القای تخمک گذاری برای تلقیح داخل رحمی اسپرم (IUI): مقایسه اثربخشی بروموکریپتین و کابرگولین

چکیده مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثرات داروی بروموکریپتین و کابرگولین در بروز حاملگی در زنان نابارور دچار هایپرپرولاکتینمی به انجام رسید. معیارهای ورود اصلی عبارت بودند از زنان نابارور هایپرپرولاکتینمیک با و یا بدون گالاکتوره (پرولاکتین > ng/ml 20) و معیارهای خروج اصلی عبارت بودند از وجود سایر دلایل ناباروری در هر یک از زوجین و بروز عوارض درمانی. در مجموع 183 زن نابارورهایپرپرولاکتینمیک که تحت درمان با روش intrauterine insemination (IUI) بودند، در دو گروه به طور تصادفی تقسیم شدند. گروهA: 94 بیمار تحت درمان با بروموکریپتین 2.5 mg دو بار در روز و گروهB: 89 بیمار تحت درمان با کابرگولین 0.25 mg دو بار در هفته. زمانی که سطح پرولاکتین به حد نرمال بازگشت القای تخمک گذاری آغاز می¬شود. سونوگرافی واژینال در روزهای دهم یا یازدهم سیکل ماهیانه انجام می شد و با توجه به اندازه و تعداد فولیکولهای برانگیخته، HMG تا زمان مشاهده حداقل 2 فولیکول رسیده با اندازه بیش از mm 18 ادامه می یافت. در صورت عدم حصول این شرایط HMG قطع شده و با شروع سیکل بعدی مجدداً آغاز می شد. IUI پس از گذشت 36-24 ساعت به روش swim-up انجام می شد. اثبات حاملگی از طریق سونوگرافی ترنس واژینال در هفته 7-6 حاملگی انجام می شد. نتایج درمانی به فواصل 4 و 8 هفته پس از شروع درمان مورد ارزیابی قرار گرفت که عبارت بودند از: نرمال شدن سطح پرولاکتین سرم، نرمال شدن سیکل ماهانه، برطرف شدن گالاکتوره، عوارض دارویی و بروز حاملگی.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز