مقایسه تیلت لگن با تیلت تخت در احیای داخل رحمی در طی بی حسی نخاعی در سزارین

کارآزمایی بالینی دوسو کور بر روی 100نفر از بیمارانی که جهت انجام سزارین غیر اورژانس به بیمارستان طالقانی شهر اراک میروند. معیار های ورود: کلاس بیهوشی I و II، سن 20-35 ، شاخص توده بدنی نوزده تا بیست و شش و معیار خروج : دیسترس جنینی ،علایم مبنی بر شروع زایمان، حاملگی چند قلویی هیپرتانسیون ،پره اکلامپسی، محدودیت رشد داخل رحمی، کنتراندیکاسیون بی حسی نخاعی، پلی هیدرآمنیوس، ماکروزوم می باشد. علایم حیاتی و اشباع اکسیژن شریانی برای تمامی بیماران نوشته می شود. سرم رینگر 10 میلی لیتر به ازای کیلوگرم وزن بیمار به همراه 10 میلی گرم متوکلوپرامید و 50 میلی گرم رانیتیدین 15 دقیقه قبل از جراحی تجویز می شود .بیماران به صورت تصادفی(تصادفی ساده) به دو گروه مساوی شامل گروه تیلیت لگن و تیلت تخت با زاویه 15 درجه تقسیم می شوند. بی حسی نخاعی در فضای بین مهره ایL3-L4 یاL4-L5 توسط یک فرد در دو گروه انجام شده و 12.5 میلی گرم بوپیواکائین در طی 15 ثانیه در فضای ساب آراکنوئید تزریق می گردد.بیماران با توجه به گروه بندی در پوزیشن مورد نظر قرار می گیرند. بلوک حسی هر1 دقیقه بعد از بی حسی بررسی و بلوک حرکتی توسط مقیاس برومگ ارزیابی می گردد. زمان ایجاد بلوک حسی در T10 و بالاترین درماتوم بلوک شده نیز در زمان 15 دقیقه ثبت می گردد. میانگین فشار خون شریانی ، تعداد ضربان قلب و اشباع اکسیژن شریانی هر 5 دقیقه تا پایان جراحی اندازه گیری می شود. آپگار جنین در زمان های 1 و 5 نیز ثبت می گردد.

دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اراک