اثر یک دوره تمرینات هوازی، مقاومتی و همزمان بر سطوح آیریسین، میواستاتین، چربی خون، هموستاز گلوکز، آمادگی جسمانی و ترکیب بدن دختران غیر فعال

هدف از این مطالعه بررسی اثر سه شیوه تمرینی بر سطوح سرمی آیریسین، میواستاتین، چربی های خونی، هموستاز گلوکز، آمادگی جسمانی و ترکیب بدن پس از هشت هفته تمرین در دختران جوان می باشد. معیار های ورود شامل دختران غیر فعال 35-20 سال دارای وزن طبیعی و اضافه وزن و معیار خروج شامل 4 جلسه غیبت خواهد بود. در این راستا، از بین دانشجویان یکی از دانشکده های دانشگاه آزاد شهر رشت 40 دختر انتخاب و به صورت تصادفی به چهار گروه و هر گروه شامل 10 نفر شامل : کنترل، تمرینات هوازی ، تمرینات مقاومتی و تمرینات همزمان (هوازی و مقاومتی) تقسیم می شوند. آزمودنی های تمامی گروه های تمرینی، سه جلسه در هفته تمرینات را مطابق با توصیه های دانشکده طب ورزش امریکا انجام می دهند. نمونه خون ناشتا برای ارزیابی غلظت سرمی آیریسین، میواستاتین، چربی های خون و هموستاز گلوکز، قبل و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی گرفته می شود. همچنین آمادگی جسمانی و ترکیب بدن آزمودنی ها قبل و بعد از اتمام دوره تمرینی ارزیابی می گردد. مدت مطالعه 8 هفته می باشد و به نظر می رسد که انجام تمرینات هوازی، مقاومتی یا همزمان، همگی بتوانند بر سطوح آیریسین و میواستاتین در گردش اثر گذار باشند، اما میزان اثر در بین شیوه های متفاوت تمرینی متفاوت خواهد بود.

خصوصی، پژوهشگر