بررسی اثربخشی روایت نویسی بر افسردگی، اضطراب، استرس، امید به زندگی و کیفیت زندگی افراد همودیالیزی در مقایسه با افراد گروه کنترل

این پژوهش نوعی مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی است. اهداف مطالعه:1- تعیین میزان اثربخشی روایت نویسی بر افسردگی، اضطراب، استرس، کیفیت زندگی و امید به زندگی افراد همودیالیزی2- مقایسه اثربخشی روایت نویسی با گروه کنترل بر افسردگی، اضطراب، استرس، کیفیت زندگی و امید به زندگی افراد همودیالیزی شرایط ورود به مطالعه: کسب نمره معادل استرس کم تا متوسط در پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس(42-DASS)؛داشتن بیماری همودیالیز به مدت حداقل 6 ماه شرایط خروج از مطالعه:.کسب استرس ضعیف و یا نمرات شدید در پرسشنامه 42-DASS؛وجود مشکلات جسمانی که در جریان روان درمانی اختلال ایجاد کند. جامعه مورد بررسی افراد همودیالیزی مراجعه کننده به بیمارستان امام رضا کرمانشاه در سال 95-1394 و نمونه شامل 28 نفراز افراد همودیالیزی می باشد.پس از انتخاب نمونه ها،آزمودن‌ها برگه رضایت آگاهانه رابرای شرکت در پژوهش امضا می‌کنند.آزمودنیها به طور تصادفی در دو گروه (گروه مداخله روایت نویسی و گروه کنترل) گمارده می شوند.از گروه مداخله خواسته می شود به مدت هشت هفته و هفته ای یک بار احساسات و تجربیات خود را براساس مدل گیبس (چه اتفاقی افتاد؟،احساسات و افکارتان چگونه بود؟،خوب و بد این تجربه چه بود؟،چه درسی از این موقعیت گرفتید؟،چه کارهای دیگری می توانستید انجام دهید؟، اگر دوباره اتفاق بیفتد چه خواهید کرد؟) در دفترچه های روایت نویسی بنویسند.آزمودنیها پرسش نامه افسردگی، اضطراب و استرس،پرسش نامه کیفیت زندگی و امید به زندگی را قبل از شروع اولین جلسه درمان، آخرین جلسه درمان و یک ماه بعداز خاتمه درمان تکمیل می کنند.پیامدهای اولیه افسردگی، اضطراب، استرس، کیفیت زندگی و امید به زندگی میباشد.

دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه