تأثیر شأن درمانی بر سطح امید و شأن انسانی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی

اهداف: تعیین تأثیر شأن درمانی بر سطح امید و شأن انسانی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی. طراحی: به طور تصادفی و به صورت فردی با توجه به شرایط مطالعه ابتدا گروه کنترل و سپس گروه مداخله تا تکمیل حجم نمونه گرفته شد. نحوه انجام: 58 نفر از بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بستری در بیمارستان روانپزشکی ابن سینای مشهد به دو گروه شأن درمانی و شاهد تخصیص داده خواهد شد. شرایط ورود اصلی شرکت کنندگان: تمایل به شرکت در مطالعه؛ تشخیص قطعی اختلال افسردگی اساسی توسط روانپزشک؛ توانایی حداقل خواندن و نوشتن؛ عدم وجود اختلال روانی و جسمی به طور همزمان. شرایط خروج اصلی شرکت کنندگان: عدم تمایل به ادامه شرکت در مطالعه؛ عدم همکاری خانواده بیمار یا دوستان جهت حضور در محیط پژوهش و دریافت سند مولد؛ مطرح شدن تشخیص روانپزشکی دیگری (توسط روانپزشک) در طی پژوهش. مداخلات: شأن درمانی: طی مصاحبه ای به مدت 54 تا 30 دقیقه، درمانگر به بیمار فرصت خواهد داد تا جنبه هایی از زندگی مانند زمانی که احساس غرور می کرده یا مسائلی که برایش معنادار بوده و هست و قسمتی از تاریخچه زندگی که دوست دارد را به یاد آورد. سپس در طی دو جلسه 45 تا 30 دقیقه ای، گفته های بیمار ضبط، رونویسی و ویرایش خواهد شد و در صورت تأیید بیمار، در قالب یک سند مولد به وی برگردانده خواهد شد تا بیمار آن را با افرادی که تمایل دارد به اشتراک گذارد. گروه کنترل تحت مراقبت های معمول قرار خواهند گرفت. متغیرهای پیامد اصلی: پرسشنامه شأن انسانی و شاخص امید هرث بود که بلافاصله قبل از مداخلات و دو ماه بعد از مداخله اجرا خواهد شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد