کارآزمایی بالینی تصادفی شده بررسی تأثیر بیوپسی آندومتر بر میزان بارداری بالینی در بیماران با سابقه شکست سیکل درمانی تزریق داخل رحمی اسپرم (در مقایسه با گروه کنترل بدون مداخله)

مطالعه حاضر به صورت یک کارآزمایی بالینی تصادفی کورنشده فاز3 طرح ریزی شده است. تعداد 150 نفر از زنان مبتلا به ناباروری با شکست سیکل درمانی تزریق داخل رحمی اسپرم مراجعه کننده به بیمارستان اما م خمینی و پژوهشگاه رویان در سال 1392 تا 1393 مورد بررسی قرار خواهند گرفت.بیماران واجد شرایط به صورت تصادفی ( بلوک بندی) به دو گروه تقسیم می شوند. 75 نفر از آنها در روز 9-8 سیکل تحریک تخمک گذاری تحت خراش اندومتر قرار می گیرند. خراش اندومتر توسط یک پزشک بوسیله پایپل استریل (ساخت کشور آمریکا ) انجام می شود. در گروه کنترل(75 نفر) مداخله ای صورت نمی گیرد. پس از رسیدن حداقل یک فولیکول به سایز 20-18 میلی متر، یک عدد آمپول ﮔﻨﺎدوﺗﺮوﭘﯿﻦ کوریونیک اﻧﺴﺎﻧﯽ (HCG) تزریق می گردد و بعد از 36 ساعت، تزریق داخل رحمی اسپرم انجام خواهد شد. بعد از انجام تزریق داخل رحمی اسپرم، ساپورت فاز لوتئال توسط شیافت سیکلوژست 400 میلی گرم روزانه رکتال انجام می شود و 12 تا 14 روز بعد از انجام تزریق داخل رحمی اسپرم نتیجه باروری با اندازه گیری تست حاملگی( BHCG )پیگیری خواهد شد. حاملگی بالینی با مشاهده ساک حاملگی در ارزیابی سونوگرافی تایید می گردد. پیامد ها ی اولیه وثانویه مطالعه شامل تعداد موارد Beta-HCG مثبت شده، میزان بارداری بالینی و میزان سقط زودرس و ضخامت اندومتردرروز تزریق HCG در دو گروه مقایسه خواهد شد.

معاونت پژوهشی پژوهشگاه رویان