بررسی اثر فینگلویید در مقایسه با اینترفرون بتا با دوز بالا (high dose) درکاهش علایم و عود حملات بیماران مبتلا به MS که با اینترفرون دوز کم (low dose) شکست درمانی داشتند

این مطالعه یک مطالعه کار آزمایی بالینی می باشد. هدف از ان مقایسه داروی خوراکی فینگولیمود و داروی تزریقی بتافرون با دوز بالا در درمان علایم و کاهش عود بیماری ام اس می باشد. در این مطالعه تعداد 50 نمونه شرکت دارند که پس از دارا بودن معیار های ورود، وارد مطالعه ما می شوند. روش نمونه گیری در این مطالعه به صورت نمونه گیری ساده می باشد. و بیماران MS که بیماریشا ن تشخیص داده شده وبه مدت یکسال تحت درمان با یک داروی اینترفرون با دوز کم (مثل سینووکس، اوونکس، اکتو وکس) بوده و بیشتر از یکبار عود حملات را داشتند(treatment failure) به دو گروه مساوی به صورت تصادفی تقسیم می شوند. ما به گروه اول از بیماران داروی فینگو لیمودبا دوز نیم میلی گرم و به صورت روزانه میدهیم و به گروه دوم داروی اینترفرون با دوز بالا( ربیف یا اکتوریف یا رسیژن) و به صورت دو روز در میان S.C می دهیم. بیماران در ماههای صفر و سه و نه و دوازده و هیجده(جمعا پنج ویزیت) بعد از مدخله با مراجعه به پزشک نورولوژیست تحت سنجش شدت بیماری و عود بیماری قرار میگیرند و به مدت 18 ماه تحت نظر این نورولوژیست که درهیچیک از مراحل این مطالعه ذینفع یا دخیل نیست و اطلاعی از اینکه بیمار در کدام گروه قرار دارد نیز ندارد مورد ارزیابی قرار میگیرند بیماران طبق معیار Expanded Disability Status Scale سنجیده می شوند تا شدت بیماری ارزیابی گردد. در ماههای صفر و هیجده ام ار ای نیز گرفته می شود. اطلاعات بر روی چک لیستی ثبت شده و در نهایت اطلاعات با از ازمونهای آماری مربو طه آنالیز می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی اصفهان