بررسی تاثیر ممانتین به عنوان درمان کمکی بر روی علایم دوره حاد شیدایی در بیماران مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی نوع یک

اهداف: بررسی تاثیر ممانتین بعنوان درمان کمکی بر روی علایم دوره حاد شیدایی دربیماران مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی نوع یک. طراحی: این کارازمایی بالینی دو سویه کور با روش نمونه گیری غیر تصادفی می باشد. در مجموع 90 بیمار مبتلا به اختلال خلقی دو قطبی که با دوره حاد شیدایی به بیمارستان امیرکبیر اراک مراجعه کرده اند انتخاب شدند. آن ها به دو گروه مداخله (45 نفر) و کنترل (45 نفر) تقسیم می شوند. گروه مداخله ممانتین 20 تا 30 میلی گرم در روز، سدیم والپروات 20 تا 30 میلی گرم در هر کیلوگرم روزانه، الانزاپین 10 تا 25 میلی گرم در روز دریافت می نمایند. گروه کنترل نیز دارو نما، سدیم والپروات 20 تا 30 میلی گرم در هر کیلوگرم روزانه، الانزاپین 10 تا 20 میلی گرم در روز دریافت خواهند کرد. مطالعه در طول 8 هفته انجام خواهد گرفت و بیماران در آغاز مطالعه، هفته دوم ، هفته چهارم و هفته هشتم تحت ارزیابی با پرسشنامه مقیاس اندازه گیری مانیای یانگ قرار می گیرند. معیار های ورود در مطالعه: سن 18 تا 60 سال؛ وجود معیارهای اختلال دو قطبی براساس معیارهای تشخیصی DSM-1V-TR و مصاحبه بالینی انجام شده توسط روانپزشک؛ وجود دوره شیدایی که با کسب حداقل نمره 20 از پرسشنامه شیداییی یانگ تایید می شود؛ نداشتن بیماریهای دیگر روانپزشکی؛ نداشتن عقب ماندگی ذهنی؛ عدم ابتلا به بیماریهای ثابت شده طبی که در روند انجام مطالعه ایجاد مشکل کند؛ در 3 ماه گذشته مواد مخدر یا محرک و الکل مصرف نکرده باشد به استثنای نیکوتین؛ عدم دریافت الکتروشوک در یک ماه قبل؛ عدم بارداری؛ نداشتن سابقه حساسیت و عوارض دارویی به داروهای موجود در مطالعه؛ در سه ماه قبل ممانتین دریافت نکرده باشد؛عدم ابتلا به دمانس ،دلیریوم ، بیماریهای شناختی و صرع معیارهای خروج از مطالعه: بروز عوارض جانبی که باعث قطع مصرف داروی مورد مطالعه توسط بیمارشود؛ درخواست توسط بیمار یا ولی یا قیم قانونی بیمار برای خروج از مطالعه در هر زمانی از مطالعه؛ مصرف مواد مخدر یا محرک و الکل توسط بیمار بعد از شروع انجام مطالعه؛ عدم پاسخ درمانی به داروها موجود در مطالعه بعد از گذشت 2 هفته

دانشگاه علوم پزشکی اراک