بررسی تاثیر مراقبت مبتنی بر شواهد در پیشگیری از آسیب بینی نوزادان تحت تهویه مکانیکی غیر تهاجمی

اهداف: آسیب بینی یکی از عوارض شایع تهویه مکانیکی غیر تهاجمی در نوزادان تحت تهویه مکانیکی غیر تهاجمی می باشد.که تقریبا 20 تا 60 درصد از نوزادان دچار این عارضه ی ناشی شده از فرآیند مراقبت پزشکی و پرستاری می شوند. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مراقبت مبتنی بر شواهد بر بروز آسیب بینی در نوزادان تحت تهیه مکانیکی غیر تهاجمی انجام می شود. روش کار: دراین مطالعه کارآمایی بالینی غیر تصادفی، 60 نوزاد مبتلا به دیسترس تنفسی در دو گروه مراقبت معمول و مراقبت براساس راهنمای بالینی مبتنی بر شواهد به صورت قبل و بعد قرار خواهند گرفت. درگروه مراقبت معمول مشاهدات محقق بوسیله چک لیست و بررسی بروز آسیب بینی با عکسبرداری از آسیب همراه با درج شماره پرونده و تاریخ انجام و ثبت خواهد شد و در گروه مراقبت مبتنی بر شواهد، بعد از تهیه راهنمای بالینی مبتنی بر شواهد و آموزش آن به پرستاران بخش مراقبت ویژه نوزادان ، مراقبت لازم بر اساس راهنمای بالینی در زمينه مراقبت از نوزاد تحت تهويه مکانيکي غير تهاجمي صورت خواهدگرفت. و پس از بررسی وضعیت مراقبت از نوزادان بخش با چک لیست مراقبت از نوزاد تحت تهویه مکانیکی غیر تهاجمی و پس از رسیدن به شرایط مراقبت مطلوب، نمونه گیری از نوزادان گروه مراقبت مبتنی بر شواهد شروع می گردد. شدت آسیب بینی در دو گروه به سه دسته خفیف(افزایش خونرسانی ناحیه قرمزی و اروزیون)، متوسط(زخم همراه با خونریزی) و شدید ( نکروز ناحیه) تقسیم می شود و اندازه آسیب نیز بر اساس تعداد نواحی آسیب دیده بینی در دو گروه مورد مقایسه قرار خواهدگرفت.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد