بررسی تأثیر حمایت تغذیه ای زودرس بر پیامدهای بالینی نوزاد مبتلا به آترزی مری

هدف مطالعه: بررسی اثر حمایت تغذیه ای زودرس بر پیامدهای بالینی نوزادان مبتلا به اترزی مری. مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی، بلوک های تصادفی و کورنشده می باشد. جمعيت مورد مطالعه: نوزادان مبتلا به آترزی مری که در بیمارستان دکتر شیخ تحت جراحی ترمیمی قرار خواهند گرفت. معيارهاي ورود: نوزاد مبتلا به بیماری آترزی مری نوع C؛ سن داخل رحمي نوزاد بیشتر از 34 هفته باشد؛ نوزاد ناهنجاري ماژور ديگري علاوه بر آترزي نداشته باشد؛ در گروه اول طبقه بندی اشپیتز باشد؛ فاصله دو کیسه کور در آترزی کمتر از 3 سانتی متر باشد؛ وزن بیمار بیشتر از 1800 گرم باشد؛ نوزاد ثبات فیزیولوژیک داشته باشد. معيارهاي خروج: وابستگی به ونتیلاتور و تاخیر درجداسازی بیمار از ونتیلاتور بیش از 48 ساعت؛ وجود علائم کلینیکی لیک در محل آناستموز در 48 ساعت اول بعد از عمل. حجم نمونه: 36 نفر. مداخله مورد مطالعه: شروع تغذیه 48 ساعت بعد از عمل ترمیمی اترزی مری. زمان مداخله: 48 ساعت بعد از عمل جراحی ترمیمی آترزی مری. پيامد مورد مطالعه: تاثیر شروع تغذیه زودرس را بر روی تحمل تغذیه، طول مدت بستری، تنگی آناستموز، نشت آناستموز و بهبود وزن گیری در گروه های مورد مطالعه مورد بررسی قرار می دهیم.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشکي مشهد