مقایسه آسیب کلیوی ناشی از دوز استاندارد با تک دوز روزانه آمیکاسین در نوزادان نارس

هدف این مطالعه مقايسه بين آسيب كليوي ناشی از دوز استاندارد و تك دوز روزانه آميكاسين در نوزادان نارس مشكوك به سپسيس است. معیارهای ورود به مطالعه: نوزادان پره ترم با رشد طبیعی داخل رحمی مشکوک به سپسیس در بدو تولد معیارهای خروج از مطالعه: نوزادانی که درمان ناقص دریافت کرده اند؛ والدین آنها رضایت به ادامه درمان نداشته باشند ؛ وجود شواهد آسفیکسی ؛ وجود آنومالی های کلیه در سونوگرافی بدو تولد بر اساس فرمول،حجم مطالعه 40 نوزاد خواهد بود و مطالعه در بیمارستان شهید اکبر آبادی انجام می شود. نوزادان پره ترم مشکوک به سپسیس به صورت تصادفی به دو گروه A وB تقسیم می شوند.یک گروه نوزادانی هستند که آمیکاسین رابه صورت دوز استاندارد دریافت می کنند و برای گروه دیگر آمیکاسین به صورت تک دوز روزانه تزریق می گردد. تمامی نوزادان 100mg/kg/d آمپی سیلین هر 8 یا 12 ساعت نیز دریافت می کنند. پیش از درمان ،از هر نوزاد نمونه خون جهت CBC,diff،کشت خون، سطح پایه BUN وکراتینین سرم گرفته می شود. ضمن اینکه یک نمونه ادرار برای بررسی NGAL ادراری گرفته می شود. در طول هفته ی اول پس از تولد ،جهت حصول اطمینان از فقدان آنومالی های کلیوی، در همه نوزادان، سونوگرافی کلیه و مجاری ادراری انجام می شود. CBC,diff ، سطح BUN و کراتینین سرم در روز سوم و پنجم نیز چک می شود. در هر دو گروه حداکثر و حداقل سطح سرمی آمیکاسین نیز اندازه گیری می شود. حداکثر سطح سرمی آمیکاسین 30 دقیقه بعد از تزریق حاصل می شود.سطح سرمی آمیکاسین در روز سوم نیم ساعت پس از اولین تزریق به عنوان حداکثر سطح سرمی چک می شود.نمونه گیری جهت تعیین سطح کراتینین نیز با این خونگیری انجام می شود. در روز پنجم نیز نیم ساعت پیش از اولین تزریق آمیکاسین، سطح سرمی آن برای سنجش سطح سرمی حداقل چک می گردد.با این خونگیری،نمونه جهت اندازه گیری سطح کراتینین سرم نیز انجام می شود. سطح NGAL ادرار در روز هفتم اندازه گیری خواهد شد. نمونه گیری تا زمانی که تعداد نوزادانی که به روز هفتم درمان و بررسی سطح N-GAL ادراری رسیده اند ، در هر گروه ( A وB ) به 20 برسد ادامه می یابد. برای مقایسه عوارض کلیوی آمیکاسین از سطح کراتینین سرمی ومیزان N-GAL ادرار استفاده می شود.

دانشگاه علوم پزشکی ایران