مقایسه سرعت بستن فضای دندان پرمولر با استفاده از فنرهای نیکل-تیتانیوم و الاستیک های زنجیره ای حافظه دار

هدف از انجام این مطالعه تعیین سرعت بستن فضای دندان پرمولر با استفاده از فنرهای نیکل-تیتانیوم و الاستیک های زنجیره ای حافظه دار و مقایسه این دو مورد با یکدیگر است. این کارازمایی بالینی روی تعدادی از بیماران مراجعه کننده به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی اهواز که هر کدام حداقل در یک فک نیاز به کشیدن قرینه دندان پرمولر اول در هر دو سمت دارند انجام می شود. روند انتخاب بیماران به صورت تصادفی از میان بیمارانی که در مراحل اولیه درمان ارتودنسی از میزان همکاری خوبی از جمله حضور منظم در جلسات درمان برخوردار باشند تا رسیدن به تعداد 21 قوس انجام خواهد شد. پس از مرحله leveling & alignment، بیمار جهت کشیدن همزمان دندان های پرمولر ارجاع خواهد شد. پس از کشیدن پرمولرها بستن فضای آن ها در هر قوس به صورت تصادفی در یک سمت با استفاده از فنر نیکل-تیتانیوم و در سمت دیگر با استفاده از الاستیک زنجیره ای حافظه دار انجام خواهد شد. میزان بسته شدن فضای دندان پرمولر اول در جلسه سوم ویزیت (سه ماه پس از شروع رترکشن کانین) با استفاده از کولیس دیجیتال اندازه گیری می شود. از آنجاییکه اندازه گیری فضای میان دندان ها پس از برداشتن فنرها و الاستیک ها توسط کلینیسین دیگری انجام می شود، این مطالعه به صورت یک سویه کور خواهد بود. سرعت بسته شدن فضا برحسب میلیمتر در ماه محاسبه می شود و نتایج در مورد فنر نیکل-تیتانیوم و الاستیک زنجیره ای حافظه دار مورد مقایسه و تحلیل آماری قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز