بررسی تأثیر به کارگیری الگوی توانمندسازی خانواده محور بر تبعیت از درمان بیماران همودیالیزی

هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر تبعیت از درمان بیماران همودیالیزی است. هشتاد و چهار بیمار تحت درمان با همودیالیز به مدت حداقل 6 ماه و 3 جلسه همودیالیز در هفته، که معیارهای ورود به مطالعه را دارا باشند در مطالعه شرکت می کنند و در صورت دیالیز صفاقی، پیوند یا فوت، بیمار از مطالعه خارج می شود. این کارآزمایی بالینی شامل دو گروه (42 بیمار در گروه مداخله و 42 بیمار در گروه کنترل) و یک سو کور (فرد تحلیل کننده داده های آماری) می باشد. قبل از مداخله، فرم ها و پرسش نامه های مربوطه تکمیل خواهد شد. در مرحله مداخله، برای عضوفعال خانواده در گروه مداخله، 5 تا 7 جلسه توانمندسازی بر اساس الگوی توانمندسازی خانواده محور، با چهار گام، تهدید درک شده، خودکارآمدی، خودباوری و ارزشیابی برگزار خواهد شد. گام اول جهت افزایش حساسیت و شدت درک شده انجام خواهد شد. هدف از گام دوم یا خودکارآمدی به روش حل مسئله گروهی، درک عضو فعال خانواده از مشکل و فرایند حل مشکل است. در گام سوم یا خود باوری از طریق مشارکت آموزشی، مباحث بحث شده در جلسات توسط عضوفعال خانواده به بیمار آموزش داده می شود. گام ارزشیابی شامل ارزشیابی فرایند و ارزشیابی نهایی است. در ارزشیابی فرایند، در طی جلسات، عضوفعال خانواده از نظر تهدید درک شده، خودکارآمدی و خودباوری مورد ارزیابی قرار می گیرد. علاوه بر این بعد از مداخله، پرسش نامه سنجش توانمندی توسط بیمار و عضو فعال خانواده تکمیل می شود. ارزشیابی نهایی، یک ماه بعد از تکمیل پرسش نامه سنجش توانمندی، جهت بررسی اثر بخشی الگو، با تکمیل پرسش نامه تبعیت از درمان و چک لیست ثبت شاخص های آزمایشگاهی و بالینی در دو گروه انجام خواهد شد. گروه کنترل تنها مداخلات روتین را دریافت می کنند و بعد از ارزشیابی نهایی، پمفلت و کتابچه در اختیار آن ها قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی سبزوار