کارآزمایی بالینی مقایسه اثر تزریق میزوپروستول و اکسی توسین به درون ورید نافی در درمان عدم خروج جفت بعد از زایمان

اهداف:تعیین تاثیر تزریق میزوپروستول و اکسی توسین به درون ورید نافی در درمان جفت باقیمانده (2) طراحی: زنان زایمان کننده به صورت تصادفی به دو گروه مداخله تقسیم می شوند، مطالعه یک سو کور، چند مرکزی در فاز مطالعه3 (3) نحوه انجام، زنانی که زایمان طبیعی کرده اند و جفت آنها در فاز سوم زایمان بیش از 30 دقیقه درون رحم آنان باقی مانده به طور تصادفی از تزریق اکسی توسین به میزان 50 واحد در 30 سی سی نرمال سالین و میزوپروستول تزریقی به میزان800 میلی گرم در30 سی سی نرمال سالین به درون ورید نافی آنان استفاده می شود معیارهای ورود به مطالعه: طی کردن مرحله اول و دوم زایمان با موفقیت؛ عدم خروج جفت در فاصله زمانی نیم ساعت پس از خروج جنین از رحم؛ کسب رضایت کتبی از بیمار برای شرکت در مطالعه معیارهای خروج از مطالعه: مشکلات مادری و جنینی که منجر به عدم امکان زایمان واژینال گردد. ؛ خروج جفت در فاصله زمانی نیم ساعت پس از خروج جنین از رحم ؛ درخواست مریض برای خروج از مطالعه (5) مداخلات از تزریق اکسی توسین به میزان 50 واحد در 30 سی سی نرمال سالین به درون ورید نافی مداخله2: میزوپروستول تزریقی به میزان800 میلی گرم در30 سی سی نرمال سالین به درون ورید نافی پیامدهای اولیه: زمان خروج نهایی جفت از رحم، پیامدهای ثانویه: میزان خونریزی پس از زایمان زنان تحت درمان و میزان افت هموگلوبین

دانشگاه علوم پزشکي تهران