مقایسه تاثیر وسیله تنفس شکمی انگیزشی با تنفس شکمی معمول بر وضعیت تنفسی بیماران انسدادی مزمن ریه

این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی است با هدف مقایسه تاثیر وسیله تنفس شکمی انگیزشی با تنفس شکمی معمول بر وضعیت عملکرد تنفس بیمارانcopd. جمعیت مورد مطالعه بيماران انسدادی مزمن ریه مراجعه کننده به کلینیک تخصصی بيمارستان امام رضا(ع) مشهد می‌باشند. معيارهاي ورود: برای ورود به مطالعه رضایت داشته باشند؛ در سنین 18 تا 65 سال باشند؛ بیماری انسدادی مزمن ریه توسط پزشک متخصص تائید شده باشد؛ علائم دال بر عفونت ریه نداشته باشند. معيار هاي خروج: ابتلا به عفونت تنفسی و تب در حین مطالعه. حجم نمونه 35 نفر در هر گروه مد نظر قرار گرفت. در گروه آزمون، وسیله تنفس شکمی انگیزشی به دور شکم بیمار بسته می‌شود سپس تا 100 بار (در 10 مرحله) تنفس شکمی را انجام می‌دهد به این صورت که با انبساط عضلات جدار شکم، هوای درون تیوپ پلاستیکی به درون بالون منتقل نماید و در بین هر 10 تنفس شکمی، یک دقیقه تنفس عادی انجام دهد. در گروه شاهد، بیمار یک دستش روی شکم و دست دیگرش روی قفسه سینه قرار می‌دهد و 100 بار (در10مرحله) تنفس شکمی را طوری انجام می‌دهد که دست روی شکم بیشترین و روی قفسه سینه کمترین جابجایی را داشته باشد. در بین هر 10 تنفس شکمی، یک دقیقه تنفس عادی انجام دهد. مداخلات 14 روز، روزی دوبار (صبح و عصر) صورت می‌گیرد . فرم وضعیت بالینی بیماران COPD، فرم شاخص‌های اسپیرومتری، فرم تعیین شدت تنگی نفس و فرم ثبت شاخصهای الگوی تنفس برای دو گروه( قبل از مداخله، روز هفتم و چهاردهم) تکمیل خواهد گردید.

دانشگاه علوم پزشکی مشهد