بررسی اثرات درمانی میدان¬های الکترومغناطیسی پالسی در مدت زمان درمان شکستگی استخوان در بیماران با شکستگی تازه تیبیا

هدف این مطالعه بررسی اثرات درمانی میدانهای الکترومغناطیسی در مدت زمان بهبود شکستگی تازه استخوان تیبیا است. معیارهای ورود به مطالعه شامل بیماران مرد یا زن (15 تا 65 سال) با شکستگی تازه استخوان تیبیا، بدون دریافت تمرینات فیزیکی یا جلسات فیزیوتراپی است. معیارهای خروج شامل وجود بیماری قلبی عروقی، ضربان ساز، شکستگی ناشی از پوکی استخوان، استفاده از مواد مخدر افیونی یا داروهای ترک اعتیاد و وجود ناهنجاریهای اورتوپدی یا ماهیچه ای-اسکلتی است. چهل و پنج بیمار به طور تصادفی در سه گروه (هر گروه 15 نفر) تقسیم می‌شوند. یک گروه کنترل و دو گروه مداخله داریم. گروه مداخله 1 تابش روزانه میدانهای الکترومغناطیسی پالسی فرکانس پایین (فرکانس 25 هرتز، شدت 4 میلی تسلا، 20 دقیقه) به مدت 5 روز متوالی در هفته و برای 4 هفته متوالی دریافت می کند. گروه مداخله دوم تابش رزونانس سیکلوترونی یون کلسیم (فرکانس 76.6 هرتز، شدت 0.1 میلی تسلا، 20 دقیقه) به مدت 5 روز متوالی در هفته و برای 4 هفته متوالی دریافت می کند. بیماران مداخلات درمانی را حداکثر 4 روز بعد از انجام جراحی شکستگی دریافت می کنند. متغیر اولیه مدت زمان جوش خوردگی استخوان است که به صورت تشکیل 3 کورتکس در تصاویر رادیوگرافی تعریف می شود. متغیر ثانویه چگالی تراکم مواد معدنی استخوان در استخوان تیبیا تحت تابش است.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز