بررسی اثر درمانی لیزر دیود کم توان و لیزر آکوپانکچر در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد دردناک عضلات جونده

تحقیق با هدف مقایسه ی اثر درمانی لیزر دیود کم توان با لیزر آکوپانکچر در بهبود درد بیماران مبتلا به سندرم اختلال عملکرد دردناک عضلات جونده و با طراحی تصادفی، دوسویه کور، کنترل شده، تک مرکزی و در مرحله ی 3 کارآزمایی بالینی انجام خواهد شد. این مطالعه بر روی 40 بیمار مبتلا به سندرم اختلال عملکرد دردناک عضلات جونده انجام می پذیرد. معیار اصلی ورود بیماران به مطالعه، شدت درد حداقل 4،بر اساس مقیاس دیداری درد است و جهت ورود به مطالعه بایستی درد آنها برای مدت بیش از سه ماه طول کشیده باشد. معیار خروج بیماران از مطالعه،شامل عدم همکاری لازم برای شرکت در مطالعه از سوی بیماران، بارداری اخیر، ترومای اخیر به صورت، اختلال روانی، سرطان اپیدرمال و بیماری های پرولیفراتیو، بیماری تبدار یا عفونی، صرع، دیابت، اختلالات تیروئیدی،مصرف داروهای آرامبخش و شل کننده ی عضلانی در طول اجرای مطالعه خواهد بود. بیماران به طور تصادفی به دو گروه 20 نفری شامل درمان لیزر کم توان و درمان لیزر آکوپانکچر تقسیم می شوند. در گروه درمان با لیزر، بیماران طی 12 جلسه و در مدت 1 ماه در نقاط دردناک عضلات جونده تحت تابش لیزر دیود کم توان قرار می گیرند. در گروه لیزر آکوپانکچر نبز بیماران در مدت 1 ماه و طی 12 جلسه در نقاط آکوپانکچر تحت تابش لیزر دیود کم توان واقع می شوند. میزان درد بیماران و نیز میزان حداکثر باز شدن دهان آنها پیش از آغاز درمان، در حین درمان و 2 ماه پس از اتمام درمان اندازه گیری خواهد شد.

دانشگاه علوم بزشکی شهید بهشتی،دانشکده ی دندانبزشکی شهید بهشتی، معاونت بزوهشی