مقایسه اثر تزریق موضعی کورتیکواستروئید در درمان درد دنبالچه با و بدون هدایت سونوگرافی

1- اهداف: هدف از انجام این مطالعه مقایسه اثر تزریق موضعی کورتیکواستروئید در درمان درد دنبالچه با و بدون هدایت سونوگرافی می باشد. 2- طراحی: مطالعه به صورت تصادفی، یک سویه کور، بدون کنترل یا دارونما و به صورت کارآزمایی بالینی انجام می شود. 3- نحوه انجام: جمعیت مورد مطالعه بیماران مبتلا به درد دنبالچه هستند که از طریق اطلاع رسانی انجام شده به درمانگاه طب فیزیکی و توانبخشی بیمارستان فیروزگر مراجعه می کنند. حجم نمونه مورد بررسی 30 نفر می باشد. درتمامی بیماران از طریق معاینه سطحی وداخل مقعد وجود تندرنس درناحیه دنبالچه تایید می گردد. بیماران به شیوه تصادفی به دو گروه 15 نفره تقسیم می شوند. 4- شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: معیارهای ورود شامل درد دنبالچه و حداکثر تندرنس بیمار فقط در ناحیه مفصل ساکروکوکسیژئال یا tip دنبالچه باشد. معیار های خروج از مطالعه شامل بیمارانی که به هر دلیل برای پیگیری مراجعه نکرده اند یا درمان دیگری دریافت کرده اند می باشد. 5- مداخلات: مداخله در یک گروه به صورت تزریق موضعی تریامسینولون استوناید در مفصل ساکروکوکسیژئال یا Tip دنبالچه (با توجه به محل حداکثر تندرنس) تحت هدایت سونوگرافی و در گروه دیگر به صورت Blind می باشد. 6- متغیر های پیامد اصلی: يماران یک هفته چهار و هشت هفته پس از مداخله از نظر شدت درد با مقياس آنالوگ دیداری درد مورد ارزيابي قرار مي گيرند. همچنین کیفیت زندگی بیماران از طریق پرسشنامه معتبر قبل و بعد از مداخله مورد ارزیابی قرار می گیرد. جمع آوری بیماران و انجام مداخله طی 6 ماه صورت خواهد گرفت. کورسازی در گروه بیماران انجام می شود: در هر دو گروه بیماران پروب گذاری صورت می گیرد که در گروه تزریق blind از هدایت سونوگرافی استفاده نمی شود و قبل از مطالعه بیمار از این موضوع آگاه می شود و رضایت دارد که تزریق او ممکن است با یا بدون هدایت سونوگرافی بوده باشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران