تاثیر طرحواره درمانی گروهی بر میزان افسردگی، اضطراب و استرس در بیماران دیابتی وابسه به انسولین

هدف این کارآزمایی بالینی تعیین تاثیر طرحواره درمانی گروهی برمیزان افسردگی، اضطراب و استرس در بیماران دیابتی وابسته به انسولین می باشد.از بین جامعه مورد مطالعه که کلیه بیماران دیابتی مراجعه کننده به کلینیک دانشگاه علوم پزشکی یاسوج هستند64 نفر از بیماران دیابتی وابسته به انسولین انتخاب و افرادی که باتوجه به پرسش نامه (DASS-42) دارای افسردگی، اضطراب واسترس متوسط و شدید می باشندوارد مطالعه خواهند شد.به این صورت که پس از معرفی پژوهشگر، توضیح اهداف مطالعه وچگونگی انجام پژوهش، رضایت آگاهانه اخذ می شود و پس از آن پرسش نامه های دموگرافیک، (DASS-42) (1995) و فرم کوتاه طرحواره یانگ 75آیتمی (1994) را دراختیار واحدهای مورد پژوهش قرار داده که بعد ازتکمیل آنها به صورت تصادفی به دو گروه آزمودنی و کنترل تخصیص یافته و پس از حصول اطمینان از همسانی دو گروه، مداخله در گروه آزمودنی، طبق فرآیند های درمانی طی 10 جلسه 90 دقیقه ای و به مدت 5 هفته صورت خواهد پذیرفت که درخلال این جلسات از تکنیک هایی مانند : تصویرسازی ذهنی، تکنیک های تجربی، تهیه فهرست شواهد تاییدکننده طرحواره، ارزیابی مزایا و معایب سبک های مقابله ای، تکنیک صندلی خالی برای برقراری گفتگو بین"جنبه سالم" و "ُجنبه طرحواره "وکارت آموزشی طرحواره استفاده خواهد شد، این در حالیست که افراد گروه کنترل تا زمان پس آزمون بغیراز مراقبت ها و خدمات روتین، مداخلات مد نظر این مطالعه را دریافت نخواهند نمود.ضمنا پس از گذشت یک ماه از اتمام آموزش، مجددا پرسش نامه های فوق توسط افراد هردو گروه تکمیل و مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهندگرفت.

معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه علوم پزشکی یاسوج