بررسی تاثیر اضافه شدن محلول ویتامین ث موضعی به پماد سیلور سولفادیازین 1% در مقابل بکارگیری تنها از پماد سیلورسولفادیازین 1% بر روند تغییرات زخم سوختگی در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان واسعی سبزوار

هدف كلي: تعیین تاثیر محلول ویتامین ث موضعی بر بهبود زخم سوختگی درجه 2. ویتامین ث دارویی است که بصورت خوراکی و وریدی برای بهبود زخم سوختگی از گذشته استفاده شده است اما اثر کاربرد موضعی آن همچنان مبهم باقی مانده است. در این تحقیق پس از مجوز از کميته اخلاق پزشکي دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، محقق به بيمارستان واسعی مراجعه مي کند. پس از توضيحات لازم براي بيماران و گرفتن رضايت نامه کتبي از بيمار طرح شروع شد. طبق حجم نمونه تعيين شده، 30 بیمار بستری در بیمارستان واسعی که دچار سوختگی (درجه 2) شده بودند، انتخاب شدند. با توجه به عوامل دخیل متعدد در ترمیم و یا عفونت زخم، در این تحقیق دو گروه بصورت موازی (روی یک بیمار) انتخاب شدند. بدين صورت که هم روش روتين استفاده از پماد رایج (سیلورسولفادیازین) و هم ویتامین ث همراه با سیلورسولفادیازین را روی یک بیمار ولی در دو عضو قرینه استفاده خواهدشد. کورسازی روی پزشک بررسی کننده زخم انجام شده است. تعویض پانسمان بصورت روزانه و پس از شستشوی زخم خواهد بود. زخم ها با بکاربردن چک لیست بیتز- جانسون در روزهای اول، سوم، هفتم و چهاردهم بررسی شدند. بررسی اطلاعات با نرم‌افزارSPSS 20 و آزمون آماری تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر انجام شد. معیارهای ورود: 1- بیمار دارای سوختگی درجه 2 از 1تا 40 درصد سطح بدن باشد. 2- سن بیمار 18 تا 60 سال باشد. 3- سوختگی در اثر منبع حرارتی یا مایعات داغ ایجاد شده باشد. 4- بیمار طی 6 ساعت اول پس از سوختگی به بیمارستان مراجعه کرده باشد. معیارهای خروج: 1- تمایل بیمار به خروج از مطالعه.

دانشگاه علوم پزشکی سبزوار