مقایسه اثر بازتوانی قلبی با مراقبت های معمول بر عملکرد قلبی-ریوی بیماران مبتلا به سندروم ایکس

هدف از این مطالعه مقایسه اثرات بازتوانی قلبی همراه با درمان دارویی در بیماران قلبی که درگیری میکرو واسکولر دارند (سندروم X) در مقایسه با افراد کنترل مشابه که فقط درمان دارویی معمول را دریافت میکنند، می باشد. جمعیت مورد مطالعه افراد مبتلا به آنژین صدری هستند که اسکن قلبی و یا تست ورزش مثبت داشته و در آنژیوگرافی درگیری قابل توجه عروق کرونر ندارند و درمان مدیکال کافی را دریافت می کنند. افراد بوسیله بلوک‌های تصادفی شده به دو گروه شامل گروهی که بازتوانی قلبی و درمان دارویی دریافت خواهند کرد و گروه کنترل که فقط درمان دارویی دریافت خواهند کرد تقسیم می‌شوند. در هر گروه 15 نفر مورد بررسی قرار خواهند گرفت. مداخله مورد نظر در این مطالعه بازتوانی قلبی است که به مدت یک ماه (هر هفته 3 جلسه و در کل 12 جلسه) انجام می‌شود. پیامد اصلی در این مطالعه حداکثر ظرفیت هوازی بیماران است که توسط تست ورزش قلبی-ریوی اندازه گیری می شود. پیامدهای ثانویه عبارتند از آستانه تهویه ای، اندکس دوک، مدت زمان انجام تست ورزش، پاسخ ضربان قلب و ضربان قلب زمان ریکاوری. پژوهشگران مطالعه و کمیته پایش اطلاعات نسبت به گروه ها کورسازی خواهند شد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران