بررسی اثرات کورکومین بر مارکرهای باز گردش استخوانی و خصوصیات دانسیتومتریک استخوانی در زنان پست مونوپوزال

هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات کورکومین در ترکیب با الندرونات بر مشخصات دانسیتومتریک و مارکرهای بازگردش استخوانی در زنان پست مونوپوزال مبتلا به استئوپروز می باشد. این مطالعه به صورت کارازمایی بالینی دو سویه کور انجام می گیرد. میعارهای ورود شامل: سن 55 تا 65 سال، گذشت حداقل 5 سال از اخرین قاعدگی و ابتلا به استئوپروز می باشند. معیار های خروج شامل: هرگونه علت ثانویه استئوپروز همانند بیماری متابولیک و اندوکرین، مصرف داروهای موثر بر استخوان همانند بیس فسفونات، کلسیم و ویتامین D، بیماری های قلبی عروقی، مغزی عروقی و روماتولوژیک، سیگار و یا الکل. بیماران به چهار گروه به صورت کنترل ، کورکومین، الندرونات و کورکومین+ الندرونات تقسیم بندی می شوند. کورکومین با دوز 110 میلی گرم به ازای روزانه و الندرونات با دوز 5 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم روزانه به مدت 12 ماه تجویز می شوند. سطح فاکتورهای بیوشیمیایی مرتبط با بازگردش استخوانی و هم چنین مشخصات دانسیتومتریک بیماران در ابتدای مطالعه و 12 ماه بعد از مداخله بررسی می شود. در پایان انالیز اماری برای تفسیر نتایج انجام می گیرد.

دانشگاه علوم پزشکی ایلام