بررسی اثر ترانگزامیک اسید وریدی بر خونریزی حین عمل راینوپلاستی باز الکتیو

(1)اهداف: این مطالعه به منظور بررسی نقش ترانگزامیک اسید وریدی در کاهش خونریزی حین عمل در طول جراحی الکتیو زیبایی بینی طراحی شده است. (2) طراحی: در این مطالعه‌ی تک مرکزی (فاز 2) که در بیمارستان امام خمینی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز صورت می‌پذیرد، نود و شش بیمار به طور تصادفی به دو گروه تقسیم می‌شوند که شامل یک گروه درمان با ترانگزامیک اسید و یک گروه کنترل خواهد بود. (3) نحوه انجام: بیمار گیری طی ویزیت ابتدایی در درمانگاه‌ گوش و حلق و بینی وابسته به دانشگاه، طی مصاحبه با بیماران انجام می‌شود. (4) شرکت کنندگان:شرایط ورود به مطالعه: بیماران کاندید رینوپلاستی الکتیو باز با فشار خون نرمال بین 16-42 سال; بدون سابقه استعداد به بیماری های خون ریزی دهنده با ASA کلاس I یا II (درجه بندی عملکردی مخصوص جامعه متخصصین بیوشی آمریکا). معیارهای خروج از مطالعه: بیماران با فشار خون کنترل نشده; سابقه‌ی حساسیت یا آلرژی به ترانگزامیک اسید; بیماری های عروقی مغز; بیماری عروق کرونر; دیس ریتمی قلبی; اختلالات متابولیک کبدی یا کلیوی; بیماران با ASA کلاس سه و چهار. (5) مداخلات: تمام کاندید‌ها تحت عمل جراحی باز راینوپلاستی با بیهوشی عمومی قرار می‌گیرند که توسط یک تیم جراحی برای همه‌ی افراد مورد مطالعه با پروتکل استاندارد انجام می‌شود. افرادی که در گروه درمان قرار دارند، بلافاصله پس از القاء بیهوشی در اتاق عمل، یک دوز بولوس ترانگزامیک اسید وریدی (10 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن) دریافت می‌کنند، در حالی که در گروه کنترل بیماران با تجویز نرمال سالین به عنوان پلاسبو اداره می شوند. (6) متغیر های پیامد اصلی: حجم تخمینی خونریزی حین جراحی به عنوان متغیر پیامد اولیه در نظر گرفته می ‌شود(میلی لیتر). در این مطالعه هیچ پیامد ثانویه‌ای در نظر گرفته نشده است.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني جندي شاپور اهواز