بررسی اثر دونپزیل بر اختلالات شناختی ناشی از داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی

هدف مطالعه: بررسی اثر دونپزیل بر اختلالات شناختی ناشی از داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین در بیماران مبتلا به افسردگی اساسی نوع مطالعه: این تحقیق به روش تصادفی شاهددار کنترل شده دو سویه کور است. 76 بیمار بر اساس شرایط ورود و خروج وارد مطالعه شدند و سپس بوسیله جدول اعداد تصادفی و بدون آگاهی از نوع مداخله، به دو گروه مداخله و کنترل اختصاص داده شدند. جمعیت مورد مطالعه: تمام بیماران دارای اختلال افسردگی اساسی که از تاریخ 1393.4.1 تا 1393.10.1 به درمانگاه روانپزشکی تفت و خاتم الانبیای یزد مراجعه نمودند. معیارهای ورود: افراد در بازه سنی 30 تا 40 سال، تکمیل فرم رضایت، دارای افسردگی اساسی بر اساس متن بازبینی شده چهارمین ویرایش کتابچه تشخیصی و آماری اختلالات روانی، تحت درمان با داروهای مهارکننده اختصاصی بازجذب سروتونین، بعد از 2 ماه دریافت داروی ضد افسردگی نمره آزمون ارزیابی مونترال کمتر از 26 باشد. معیارهای خروج: همزمان مبتلا به افسردگی اساسی و سایر اختلالات روانی باشند. همزمان مبتلا به افسردگی اساسی و یک اختلال جسمی با ویژگیهای اختلال شناختی از جمله آلزایمر یا هرگونه اختلال عصبی دژنراتیو، آسیب به سر یا هیپوتیروئیدی باشند. مصرف همزمان داروهای آنتی کولینرژیک و داروهای مضعف کننده سیستم عصبی. مداخله: قرص 0.5 میلی گرم دونپزیل به صورت روزانه به مدت 2 ماه در گروه مداخله و دارو نمای دونپزیل در گروه شاهد، بعد از 2 ماه با استفاده از آزمون ارزیابی شناختی مونترال مورد ارزیابی قرار می گیرند. پیامد: افسردگی اساسی

دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد