اثربخشي درمان شناختي – رفتاري گروهي و مواجهه درماني بر میزان سوگیری تعبیر و ترس از ارزیابی منفی در اختلال اضطراب اجتماعي

چکیده: هدف از این پزوهش مقایسه‌ي اثر بخشی درمان شناختی- رفتاری گروهی و مواجهه درمانی صرف در کاهش میزان سوگیری تعبیر و ترس از ارزیابی منفی در اختلال اضطراب اجتماعی مي‌باشد. آزمودنی‌هاي پژوهش شامل 24 نفر دانشجوی دوره‌ي کارشناسی دانشکده‌ي بهداشت دانشگاه علوم پزشکی ایران بودند که تشخیص اختلال اضطراب اجتماعی داشتند و به روشی کاملاً تصادفی به سه گروه 8 نفری (درمان شناختی- رفتاری گروهی، مواجهه درمانی، و گروه کنترل لیست انتظار) اختصاص داده شدند. درمان شناختی- رفتاری گروهی و مواجهه درمانی به مدت 12 جلسه و مطابق استاندارد برای آزمودنی‌ها اجرا شد و گروه لیست انتظار هیچ نوع درمان دریافت نکردند.داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌ي فوبی اجتماعی(SPIN) ، فرم کوتاه پرسشنامه‌ي ترس از ارزیابی منفی(BFNE-S) ، و فرم تجدید نظر شده‌ي پرسشنامه‌ي تعبیر، جمع‌آوري و با تحلیل کوواریانس تحلیل شدند. نتایج نشان داد درمان شناختی- رفتاری گروهی در مقایسه با مواجهه درمانی صرف (01/0=P) و نیز در مقایسه با گروه کنترل لیست انتظار (001/0=P) به طور معنی‌داري منجر به کاهش سوگیری تعبیر در افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی مي‌گردد. همچنین معلوم شد مواجهه درمانی به تنهایی تاثیر معنی‌داري بر کاهش سوگیری تعبیر در اختلال اضطراب اجتماعی نداشته و تفاوت معنی‌داري با گروه کنترل لیست انتظار ندارد (07/0=P). از طرفی نتایج نشان داد درمان شناختی- رفتاری گروهی و مواجهه درمانی در مقایسه با گروه کنترل لیست انتظار به طور معنی‌داري منجر به کاهش ترس از ارزیابی منفی در اختلال اضطراب اجتماعی مي‌گردند (به ترتیب 001/0=P و 002/0=P)، اما تفاوت معنی‌داري بین این دو درمان وجود ندارد (25/0=P).

ندارد.