اثربخشی گروه درمانی فراشناختی بر مؤلفه های فراشناختی، تاب آوری، خودکارآمدی و سبکهای دفاعی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی گروه درمانی فراشناختی بر مؤلفه های فراشناختی ، تاب آوری، خودکارآمدی وسبکهای دفاعی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام گرفت. طراحی: این مطالعه نیمه آزمایشی، با استفاده از طرح پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل به همراه دو مرحله پیگیری انجام شد. از بین تمام بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس مراجعه کننده به انجمن MS خراسان رضوی در سال 1393، 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. نحوه انجام: گروه آزمایش طی 8 هفته تحت درمان فراشناختی قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل روند عادی جلسات انجمن MS را می گذراندند. پرسشنامه های فراشناخت 30 سؤالی (MCQ-30)، تاب‌آوری کانر- دیویدسون (CD-RISC)، خودکارآمدی عمومی شرر و سبکهای دفاعی (DSQ) در پیش‌آزمون، پس‌‌آزمون و پیگیری¬ها مورد استفاده قرار گرفت. شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و عدم ورود: تشخیص نهایی ابتلا به MS توسط نورولوژیست، امضای فرم رضایت نامه کتبی شرکت در پژوهش، تحصیلات حداقل دیپلم، نمره 4-1 در EDSS به تشخیص نورولوژیست. ملاک های خروج نیز شامل دریافت درمانهای روان شناختی حداقل یک ماه قبل از ورود به پژوهش، وجود سابقه بیماری متابولیک مانند تیروئید و غیبت بیش از دو جلسه بودند. مداخلات: گروه آزمایش طی 8 هفته تحت درمان فراشناختی قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل روند عادی جلسات انجمن MS را می گذراندند. پرسشنامه های فراشناخت 30 سؤالی (MCQ-30)، تاب‌آوری کانر- دیویدسون (CD-RISC)، خودکارآمدی عموی شرر، سبکهای دفاعی (DSQ) در پیش‌آزمون، پس‌‌آزمون و پیگیری ها مورد استفاده قرار گرفت. متغیرهای پیامد اصلی: مؤلفه های فراشناختی؛ تاب آوری؛ خودکارآمدی؛ سبکهای دفاعی

محقق