اثربخشی درمان شناختی رفتاری بی خوابی بر بهبود شدت و کیفیت خواب و کیفیت زندگی زنان سالمند

(1)اهداف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بی خوابی بر ابعاد مختلف خواب و کیفیت زندگی زنان سالمند صورت پذیرفت.(2) طراحی: این پژوهش از نوع تحقیقات مداخله ای شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و یک گروه کنترل می باشد. جامعه ی آماری، کلیه ی زنان سالمند شهر مشهد بود که به دلیل گزینش افراد داوطلب، 20 نفر از آن ها با استفاده از مصاحبه و انجام شاخص شدت بی خوابی انتخاب گشته و به صورت تصادفی در دو گروه 10 نفره ی کنترل و آزمایش قرار گرفتند. (3) نحوه انجام: هر دو گروه، درابتدا شاخص شدت بی خوابی و پرسشنامه های کیفیت خواب پیترزبورگ و کیفیت زندگی سالمندان لیپاد را تکمیل کردند و سپس گروه آزمایش تحت مداخله ی درمانی به مدت 4 هفته از قرار هفته ای 2 جلسه به مدت زمان 60 دقیقه قرار گرفت اما گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. پس از درمان نیز هر دو گروه دوباره پرسشنامه های مذکور را تکمیل نمودند (4) شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان: نمونه های این پژوهش را زنان سالمند با مشکل بی خوابی اولیه و سن بالاتر از 60 سال با احتساب شرایط ورود و خروج تشکیل داده اند. (5) مداخلات: گروه آزمایش تحت گروه درمانی شناختی رفتاری بی خوابی طبق دستورالعمل مورین قرار گرفت که شامل بهداشت خواب، محدود سازی خواب، اصلاح باورها و خطاهای شناختی بود.(6) متغیر های پیامد اصلی: کیفیت زندگی، کیفیت خواب، شدت بی خوابی.

شخصی