بررسی اثر داروی سیلیمارین بر بهبود اختلالات کبدی و پلاکتی در مادر مبتلا به پره اکلامپسی شدید

(۱)اهداف: اهداف ما در این مطالعه بررسی اثر داروی سیلیمارین بر اختلالات کبدی و پلاکتی در مادران مبتلا به پره اکلامپسی شدید می باشد. (۲) طراحی: این مطالعه تصادفی دوسوکور بر روی دو گروه ۳۰ نفره از مادران مبتلا به پره اکلامپسی شدید انجام می شود. (۳) نحوه انجام:پس از ورود به مطالعه اطلاعات بیمار و آزمایشات قبلی شامل میزان فشارخون، آزمایشات کبدی و شمارش پلاکتی از پرونده استخراج و در لیست های مربوطه ثبت می شود.هر دو گروه بیماران تحت درمانهای روتین پره اکلامپسی شدید شامل سولفات منیزیوم و هیدرالازین قرار می گیرند. در گروه مداخله 3 و ۲۴ ساعت پس از ختم حاملگی 70 میلیگرم سیلیمارین بصورت خوراکی تجویز می شود. در گروه شاهد در زمانهای مشابه پلاسبو تجویز می گردد. آنزیم های کبدی ,AST,ALT,ALP.Billirubin total,direct, LDH uric acid، BUN,Cr و پروتئینوری ادراری و شمارش پلاکتی 12و36و 60 ساعت پس از تجویز دارو تکرار میگردد. در پایان دو گروه از نظر میزان فشارخون،پروتئینوری،سطح آنزیم های کبدی و شمارش پلاکتی مورد مقایسه قرار می گیرند. (۴)شرکت کنندگان: معیارهای ورود شامل ختم حاملگی بدلیل پره اکلامپسی شدید، سن حاملگی در زمان ختم ۳۵ تا ۴۲ هفته، عدم ابتلا به سایر بیماریها (۵) مداخلات: تجویز ۷۰ میلیگرم سیلیمارین ۳ و ۲۴ ساعت بعد از ختم حاملگی در گروه مداخله و تجویز پلاسبو در گروه شاهد (۶) متغیرهای پیامد اصلی: تعداد پلاکتها، AST, ALT,LDH

دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد