بررسی تأثیر ارتز لومبوساکرال غیر انعطاف پذیر بر ثبات پاسچر در بیماران مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن از دیدگاه رفتار دینامیک غیرخطی

هدف: بررسی تأثیر ارتز لومبوساکرال غیر انعطاف پذیر بر ثبات پاسچر بیماران مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن از دیدگاه رفتار دینامیک غیرخطی. طراحی انجام مطالعه: کارآزمایی بالینی تصادفی شده، یک سویه کور جمعیت مورد مطالعه و حجم نمونه: سی وچهار بیمار مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن در محدوده سنی 20 تا 55 سال، که سابقه ابتلا به کمردرد به مدت حداقل 12 ماه و با شدتی باشد که به درمان و غیبت از کار احتیاج داشته و یا آن ها را از انجام فعالیت های روزمره بازداشته است. مداخلات مورد مطالعه: شرکت کنندگان به صورت تصادفی در یکی از دو گروه آزمون یا کنترل قرار خواهند گرفت. هر دو گروه درمان های مرسوم فیزیوتراپی شامل TENS، گرمای موضعی، اولتراسوند، آموزش پاسچر و نحوه انجام فعالیت های روزمره، تمرینات کششی را دریافت خواهند نمود. تعداد جلسات درمانی 8 جلسه وبه مدت 4 هفته (2 جلسه در هفته) خواهد بود. گروه آزمون علاوه بر مداخلات فیزیوتراپی، ارتز لومبوساکرال غیرانعطاف پذیر را نیز دریافت خواهند نمود، لازم است ارتز را در به مدت 4 هفته در تمام طول روز به استثنای ساعت خواب و حمام به تن داشته باشند. پیامدهای مورد مطالعه: پیامد اولیه شامل ارزیابی ساختار دینامیک ثبات پاسچر از جنبه های پیچیدگی، dimensionality، نظم و تعین خواهد بود. پیامد ثانویه شامل شدت درد و نمره ناتوانی اوسوستری می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی ایران