بررسی تأثیر ارتز لومبوساکرال بر ضخامت/سطح مقطع عضلات ثبات دهنده تنه در افراد مبتلا به کمردرد غیر اختصاصی مزمن با استفاده از سونوگرافی

هدف: بررسی تأثیر ارتز لومبوساکرال غیر انعطاف پذیر بر ضخامت و سطح مقطع عضلات ثبات دهنده تنه در بیماران مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن طراحی انجام مطالعه: کارآزمایی بالینی تصادفی شده، یک سویه کور جمعیت مورد مطالعه و حجم نمونه: سی وچهار بیمار مبتلا به کمردرد غیراختصاصی مزمن در محدوده سنی 20 تا 55 سال، که سابقه ابتلا به کمردرد به مدت حداقل 12 ماه و با شدتی باشد که به درمان و غیبت از کار احتیاج داشته و یا آن ها را از انجام فعالیت های روزمره بازداشته است. مداخلات مورد مطالعه: شرکت کنندگان به صورت تصادفی در یکی از دو گروه آزمون یا کنترل قرار خواهند گرفت. هر دو گروه درمان های مرسوم فیزیوتراپی شامل تنس، گرمای موضعی، اولتراسوند، آموزش پاسچر، نحوه انجام فعالیت های روزمره و تمرینات کششی را دریافت خواهند نمود. تعداد جلسات درمانی 8 جلسه و به مدت 4 هفته (2 جلسه در هفته) خواهد بود. گروه آزمون علاوه بر مداخلات فیزیوتراپی، ارتز لومبوساکرال غیرانعطاف پذیر را نیز دریافت خواهند نمود، لازم است ارتز را به مدت 4 هفته در تمام طول روز به استثنای ساعت خواب و حمام به تن داشته باشند. پیامدهای مورد مطالعه: پیامد اولیه شامل ارزیابی ضخامت عضلات عرضی شکم و مایل داخلی و سطح مقطع عضله مولتی فیدوس می باشد. پیامد ثانویه شامل شدت درد و نمره ناتوانی اوسوستری می باشد.

دانشگاه علوم پزشکی ایران