تأثیر برنامه آموزشی بر انگ درونی شدهی مددجویان با اختلال دوقطبی

هدف مطالعه بررسی تأثیر برنامه آموزشی بر انگ درونی شده ی مددجویان با اختلال دوقطبی طراحي انجام مطالعه نوع تحقیق کارآزمایی بالینی غیر تصادفی شاهددار می‌باشد الف- جمعيت مورد مطالعه: معيارهاي اصلي ورود به مطالعه: گذشتن یک هفته از زمان بستری؛داشتن اختلال دوقطبی نوع یک یا دو بر اساس پرونده پزشکی مددجو؛محدوده سنی 18 تا 60 سال؛داشتن شرایط توانایی شرکت در گروه؛ معيارهاي اصلي خروج از مطالعه: وجود اختلال شناختی همراه مانند آلزایمر حجم نمونه 84 نفر می باشد. و با توجه به شیوع برابر اختلال دوقطبی نیمی از نمونه ها مرد و نیمی زن انتخاب خواهند شد. ب) روش کار: جامعه پژوهش شامل افراد بستری با اختلال دوقطبی در بیمارستان روانپزشکی ایران می باشد. روش اجرا به صورت انتخاب در دسترس می باشد.نمونه ها بر اساس معیارهای ورود تعرف شده مشخص می شوند. ابتدا گروه کنترل انتخاب خواهند شد و بعد از اتمام کار گروه کنترل گروه آزمون انتخاب خواهند شد.پرسشنامه انگ درونی شده بیماران روانی (ISMI) جهت انجام پیش آزمون برای تکمیل در اختیار هر دو گروه قرار داده خواهد شد. برنامه آموزش روانشناختی جهت گروه آزمون طی6 جلسه60 دقیقه ای (3 بار در هفته)، برای گروههای کوچک (5-8 نفر) اجرا می شود. گروه کنترل مداخلات روتین بخش را دریافت خواهند کرد. در هر دو گروه سه هفته بعد از انجام پیش آزمون مجدد پرسشنامه ها جهت پس آزمون در اختیار هر دو گروه قرار خواهد گرفت. زمان لازم برای اجرای کامل: 12 ماه پیامد های طرح: - کاهش انگ درونی شده‌ی مددجویان با احتلال دوقطبی

دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران