بررسی تاثیر افزودن منیزیم سولفات به لیدوکایین/اپی نفرین بر میزان موفقیت بی حسی بلاک عصب آلوئول تحتانی در بیماران با پالپیت برگشت ناپذیر علامت دار

هدف این مطالعه تعیین اثر افزودن منیزیم سولفات به لیدوکائین/اپی نفرین (گروه مداخله) و عدم افزودن آن(گروه شاهد) بر موفقیت بلاک عصب آلوئولرتحتانی(IANB) در بیماران با پالپیت برگشت ناپذیرعلامت دار(SIP) مراجعه کننده به بخش اندودانتیکس دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران می باشد. در این کارآزمایی که در بهمن تا اسفند 95 صورت میگیرد، از بین بیماران نیازمند درمان ریشه در یک دندان مولر فک پایین با تشخیصSIP پنجاه و چهار نفر را انتخاب کرده سپس بیماران براساس جدول اعداد تصادفی به 2 گروه مداخله و کنترل تخصیص داده می شوند. این کارآزمایی دوسویه کور بوده به این معنی که هر بیمار یک پاکت دربسته دریافت می کند و بر اساس آن به یکی از گروه ها تخصیص داده می شود. همچنین ارزیابی کننده و فرد تزریق کننده ازنوع ماده تزریقی اطلاع نخواهند داشت. درتزریق IANB گروه مداخله0.6 میلی لیترمنیزیم سولفات همراه با 1.2 میلی لیتر لیدوکائین2 درصد با اپی نفرین 100000/ 1 و گروه کنترل 1.2 میلی لیتر لیدوکائین 2 درصد با اپی نفرین 100000/1 با 0.6 میلی لیتر نرمال سالین را در یک کارپول دریافت خواهند کرد. وقتی بیمار بیحسی لب را گزارش کند در صورت سه بار پاسخ منفی به الکتریک پالپ تستر(EPT) در فاصله زمانی 9 دقیقه درمان شروع می شود. در صورتی که در طی درمان بیمار دردی احساس کند،مراحل درمان فورا متوقف شده و میزان درد بیمار توسط معیار VAS(170-0) ارزیابی می شود. موفقیت تزریق IANB به صورت منفی بودن پاسخ بهEPT و داشتن VAS زیر 54 در تمام مراحل تهیه حفره دسترسی و تعیین طول کارکرد کانال ها تعریف می شود. بیماران دارای دندان مولر فک پایین باSIP که فرم رضایت نامه را داوطلبانه امضا کنند دارای شرایط ورود و افراد با بیماری سیستمیک و مصرف مواد مخدر فاقد شرایط ورود به کارآزمایی می باشند.

محقق