مقایسه اثر نالوکسان با نالتروکسان در درمان مسمومیت با متادون در بیماران مراجعه کننده به اورژانس

اين مطالعه بصورت کارازمايي باليني تصادفي یکسو کور بر روي بيماران مراجعه کننده به اورژانس بیمارستان ولیعصر (عج) اراک و مبتلا به مسمومیت با متادون انجام شد. معیارهای ورود: سن 20 تا 60 سال؛ کسب رضایت آگاهانه از والدین. معیارهای خروج : معتادین به مواد مخدر؛ بارداری و شیردهی؛ سابقه بیماری زمینه‌ای سیتمیک کنترل نشده بخصوص بیماریهای کبدی؛ سابقه تشنج. بیماران تحت تجویز دوز اولیه نالوکسان بمیزان 4/0 تا 2 میلیگرم (1 تا 5 آمپول 4/0 میلی گرمی نالوکسان) بصورت وریدی و رقیق شده و یا بدون رقیق کردن (بر حسب مورد، میزان افت هوشیاری، سابقه addiction) قرار می‌گیرند و تا زمانی که هوشیاری بیمار برگشت نماید هر 2 تا 3 دقیقه میزان دوز اولیه تکرار می‌شود. پس از هوشیاری بیمار و کنترل وضعیت حاد مسمویت، بیماران بصورت رندوم 1 به 1 در دو گروه 40 نفره (گروه 1: دریافت کننده نالوکسان جهت درمان نگهدارنده، گروه 2: دریافت کننده نالتروکسان جهت درمان نگهدارنده) قرار مي‌گيرند. گروه 1، 3/2 دوزی که موجب هوشیاری بیمار شد را در ساعت اول، 3/2×3/2 دوز اولیه را در ساعت دوم،3/2×3/2×3/2دوز اولیه را در ساعت سوم و 3/2×3/2×3/2×3/2 دوز اولیه را در ساعت چهارم، هر ساعت انفوزیون دریافت می‌کنند. در مقابل گروه 2 معادل دوزی از نالوکسان که باعث هوشیاری شده است، را بصورت نالتروکسان بشکل خوراکی دریافت می‌کنند. دو گروه در انتهای ساعات 1، 2، 3، 4 و 12 بعد از بهبود هوشیاری مورد بررسی قرار می‌گیرند. در نهایت اطلاعات بدست آمده با استفاده از نرم‌افزار SPSS18 مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می‌گیرد.

دانشگاه علوم پزشكي اراك