مقایسه میزان تأثیر و عوارض دو روش تک دوزی و دو دوزی متوترکسات در درمان حاملگی اکتوپیک در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی اهواز

هدف اجرای این پژوهش مقایسۀ روش تک دوز و دو دوز متوترکسات در درمان حاملگی اکتوپیک دربیماران مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی شهر اهواز میباشد. شرایط ورود به مطالعه شامل پایدار بودن شرایط همودینامیک، عدم وجود سابقۀ بیماری کبدی، کلیوی، دیسکرازی خونی و نیز تایید سلامت آنها با انجام آزمایشات خونی، رضایت بیمار، عدم شیردهی، عدم وجود مایع فراوان لگنی و بتاکمتر از 15000 میباشد. حجم نمونه معادل 76 نفر محاسبه شد که در دو گروه 38 نفری قرار گرفتند. در گروه تک دوز، یک دوز 50 میلی گرم بر اساس سطح بدن در روز 0 و در گروه دو دوز همان دوز متوتروکسات در روزهای 0 و 4 به بیمار داده میشود. ودر روز 4 و 7 بتا سنجش میشود.افت 15% نشان دهندۀ موفقیت در درمان میباشد. گاه در طول درمان نیز به علت پارگی لوله بیماران جراحی میشوند که میزان نیاز به جراحی در هر دو گروه تعیین میشود. بیماران در تمام مدت تجویز متوتروکسات تا زمان رسیدن بتابه سطح 200 بستری و یا تحت نظر دقیق قرار داشتند به این ترتیب مدت پیگیری تعیین شد. یک هفته بعد از شروع درمان آزمایشات تکرار شده و نیز از بیماران درمورد عوارض جانبی سوال میشود. در صورتیکه ترانس آمیناز کبدی 5/1 برابر نرمال شودیا کراتینین به بیش از 5/1 برسد و سلول های سفید خونی به کمتر از 2000 و پلاکت ها به کمتر از 100000 برسد این موارد به عنوان عوارض جانبی دارو در نظر گرفته شده و بین دو گروه مقایسه میشود.

معاونت پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي جندي شاپوراهواز