اثر کاربرد تراکئوستومی دیلاتاسیونال پره کوتانئوس بدون استفاده از برونکوسکوپ فیبرواپتیک روی بیماران کاندید تراکئوستومی بستری در بخش مراقبت های ویژه در کاهش عوارض بعد از عمل

مطالعه به صورت آینده نگر روی 80 بیمار با سن حداقل 18 سال کاندید تراکئوستومی و بستری در بخش مراقبت های ویژه در بیمارستان شهید رجایی طی سال 96-95 انجام می گیرد. بیماران با تیرویید بزرگ، اناتومی نامطلوب و اختلال پلاکتی از مطالعه خارج می شوند. در ابتدا بیمار در پوزیشن هیپراکستانسیون قرار می گیرد و ناحیه مد نظر با کلر هگزیدین 2% در الکل استریل می شود. فضای بین حلقه 2و3 تراشه با بتادین علامتگذاری می شود. به اندازه 1.5 سانتیمتری افقی با تیغ جراحی، برش ایجاد کرده و با یک سوزن با سایز14، متصل به سرنگ10 سی سی حاوی 2سی سی اب مقطر سوراخ می شود. سرنگ و سوزن خارج شده و کانول پلاستیکی داخل تراشه قرار می گیرد. سپس گاید وایر از طریق کانول پلاستیکی به اندازه حدود ده سانتی متر وارد تراشه شده و یک دیلاتاتور پلاستیکی 14-french از روی گاید وایر عبور داده می شود. دیلاتاتور پلاستیکی خارج کرده و بعد از وارد کردن دیلاتاتور سفید رنگ و عبور دیلاتاتور rhino تا خط skin level به داخل تراشه و سپس خارج کردن دیلاتاتور rhino از طریق گاید وایر فلزی، لوله تراکئوستومی سایز مناسب در داخل تراشه جایگذاری می شود. گاید وایر فلزی و دیلاتاتور سفید رنگ را خارج کرده و بعد از سمع ریه دو طرفه قرینه و تایید موقعیت لوله تراکئوستومی داخل تراشه، لوله اوروتراکئال خارج می شود. پس از یک ساعت عکس قفسه سینه گرفته می شود. میزان خونریزی و افت درصد اشباع اکسیژن خون کمتر از 90% و خروج یا پاره شدن لوله تراشه و بروز پنوتوراکس و امفیزم زیر جلدی و قرار گیری نادرست لوله تراکئوستومی و مرگ مرتبط تا 24 ساعت در بیماران بررسی می شوند.

معاونت پژوهشی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین