مقایسه کارایی سه روش بی حسی بلاک مندیبولار،بلاک همراه با اینفیلتراسیون باکالی آرتیکایین و اینتراسپتال تغییر یافته با آرتیکایین در دندانهای مولر مندیبل با پالپیت برگشت ناپذیر

هدف این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سویه کور، مقايسه كارايي سه روش بي‌حسي بلاک مندیبولار، بلاک همراه با اینفیلتره باکالی آرتیکایین و اینتراسپتال تغییر یافته در بیماران مبتلا به پالپیت برگشت ناپذیر می باشد. در اين مطالعه 90 بیمار سالم مبتلا به پالپیت برگشت ناپذیرو پری اپیکال نرمال در دندان هاي مولرمنديبول به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم می شوند. درد اوليه پس از استفاده از تست سرما بر روي نمودار آنالوگ ديداري ثبت می شود. همچنين پس از انجام تست الكتريكي روي دندان عدد آن ثبت می شود. درگروه اول بلاك عصب آلوئولار تحتاني با تزریق ليدوكائين 2% با اپي‌نفرين 1:100,000 به مقدار1.8 ميلي‌ليتر و برای گروه دوم تزريق بلاك عصب آلوئولار تحتاني با ليدوكائين 2% با اپي‌‌نفرين 1:100,000 همراه با اينفيلتراسيون باکالي‌ آرتيكائين 4% با اپي نفرين1:100,000 انجام مي شود. برای گروه سوم تزریق اینتراسپتال تغییر یافته آرتيكائين 4% انجام می گیرد. اینتراسپتال تغییر یافته به صورت تزريق 1 ميلي ليتر محلول بيحسي در وستيبول باكال و 0.8 ميلي ليتر در پاپيلاي بين دنداني مزيال وديستال مي باشد. تمامي تزريقات توسط يك عمل كننده انجام مي شود. 10 دقیقه پس از تزریق ماده بی حسی، میزان حساسیت پالپی توسط تست الکتریکی پالپ اندازه گیری می شود. اگر بیمار بی حسی لب پس از 10دقیقه نداشته باشد، از مطالعه خارج می شود. سپس اقدام به تهیه حفره مي شود ومیزان درد بیماران طبق نمودارآنالوگ ديداري ثبت می گردد. موفقيت بي حسي در مواردي در نظر گرفته مي شود كه تست الکتریکی پالپ بيشتراز80 باشد وتهيه حفره بي حسي بدون درد يا با درد خفيف انجام شود (درجه بندي آنالوگ ديداري كمتر يا مساوي 54 ).

دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي