بررسی تاثیر استفاده زودهنگام از بازخورد بینایی توسط آینه، بر میزان ناتوانی و درد و عملکرد حرکتی افراد دچار آسیب دیدگی های ارتوپدیک اندام فوقانی

چکیده: بازخورد بینایی توسط آینه شیوه نوینی است که در ده سال اخیر نتایج قابل قبولی در آسیب‌دیدگی‌های نورولوژی به همراه داشته است . با توجه به تأثیرگذاری فعالیت‌های عصب‌شناختی در پیامد این آسیب‌ها، می‌توان گفت که استفاده از این متد درمانی مکمل ، ممکن است بر نتایج به‌دست‌آمده در میزان بهبود عملکردی این افراد مؤثر باشد. هدف از این مطالعه بررسی تاثیربازخورد بینایی توسط آینه به‌طور زودهنگام بر میزان ناتوانی و درد و عملکرد حرکتی افراد دچار آسیب‌دیدگی‌های ارتوپدیک اندام فوقانی است. این مطالعه یک کار آزمایی بالینی تصادفی است که در آن 40 بیمار با آسیب‌دیدگی‌های شایع ارتوپدیک اندام فوقانی به‌طور زودهنگام (طی هفته اول جراحی)، بررسی می شوند. افراد موردمطالعه از جامعه در دسترس و با استفاده از جدول اعداد تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند. بیماران هر دو گروه به مدت 8 هفته توان‌بخشی مرسوم دست را دریافت خواهند کرد و ارزیابی پی گیری در هفته دوازدهم صورت خواهد گرفت. افراد گروه مداخله علاوه بر توان‌بخشی مرسوم دست، مداخلهMVF را دریافت می کنند. سپس میزان ناتوانی دست با استفاده از پرسشنامه DASH و میزان درد با پرسشنامه درد مک گیل، قبل از مداخله، هفته ششم، هشتم و ارزیابی پیگیری در هفته دوازدهم صورت می گیرد. ارزیابی‌های قدرت گرفتن، گرفتن طرفی و زبر دستی در هفته های هشتم و دوازدهم صورت می گیرد و ارزیابی دامنه حرکتی در هفته های ششم، هشتم و دوازدهم صورت می گیرد. در این مطالعه بیماران از گروهی که در آن قرار می گیرند بی اطلاع خواهند بود و درمانگر ارزیاب نیز در این مطالعه کورسازی می شود.

مرکز پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی ایران-پردیس بین الملل