مقایسه تاثیر تزریق موضعی و عدم تزریق متیل پردنیزولون بر روی تورم بافت نرم جلوی مهره حین عمل جراحی در بیماران مبتلا به دیسک گردن

هدف مطالعه: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر تزریق موضعی متیل پردنیزولون حین عمل جراحی دیسک گردن بر روی تورم بافت نرم جلوی مهره‌های سوم تا هفتم گردن می باشد. طراحی مطالعه: این مطالعه یک کارآزمایی بالینی تصادفی، یک سویه کور است. معیارهای ورود به مطالعه: ابتلا به صدمه نخاعی یا درد ریشه‌ای ناشی از بیرون زدگی دیسک گردن در یک یا دو فضا. معیارهای خروج از مطالعه: بیرون زدن دیسک گردن در بیشتر از دو فضا، سابقه جراحی قبلی در همان ناحیه، نیاز به برداشتن جسم مهره. حجم نمونه: چهل بیمار مبتلا به صدمه نخاعی یا درد ریشه‌ای ناشی از بیرون زدگی دیسک گردن که در دو مرکز بیمارستان شهید رجایی و پاستور قزوین تحت عمل جراحی قرار می گیرند. بیماران با انتخاب کارت‌های رنگی به دو گروه مساوی تقسیم می شوند. در گروه مداخله (20 بیمار) در انتهای عمل جراحی، 80 میلی گرم متیل‌پردنیزولون به داخل عضله پشت حلق و اطراف مهره‌ها تزریق می شود. در گروه کنترل (20 بیمار) تزریقی انجام نمی شود. بیماران از تزریق یا عدم تزریق دارو اطلاعی ندارند. در کلیه بیماران رادیوگرافی نیمرخ گردن یک روز قبل از جراحی، دو روز و ده روز پس از جراحی گرفته می شود. تمامی رادیوگرافی‌ها توسط یک رادیولوژیست بررسی می گردد. پیامد اولیه: میزان تورم بافت نرم جلوی مهره براساس نسبت ضخامت بافت نرم جلوی مهره به ضخامت قدامی خلفی تنه مهره در مهره‌های سوم تا هفتم گردنی محاسبه می‌شود. پیامدهای ثانویه: درد موضعی پس از جراحی و دیسفاژی در روز دوم و دهم پس از عمل در هر دو گروه با هم مقایسه می شود.

دانشگاه علوم پزشکی قزوین