ارزیابی تاثير بالینی و ایمونولوژیک ایمونوتراپی زیرزبانی در درمان رینیت آلرژیک حساس به مایت

هدف از این مطالعه تعیین تاثیر ایمونوتراپی زیرزبانی بر علائم بالینی و میزان بیان ژنهای مربوط به سلولهای T تنظیم کنندهFOXp3 ، اینترلوکین 10و فاکتور تغییر دهنده رشد بتا و نیزتاثیرآن براینترلوکین17 درمقایسه بادارونما در رینیت آلرژیک حساس به مایت بود. معيار اصلی ورود، ابتلا به رينيت آلرژيک دائمی و حساسیت به مایت بوده و معيار هاي اصلی خروج ، سابقه بيماري اتوايميون ، مصرف کورتون يا داروهاي ايمونوساپرسيو و ابتلا به آسم آلرژيک است. 40 بيمار مبتلا به رینيت آلرژيک دائمي در محدوده سني 50- 5 سال با تست پریک مثبت به مايت انتخاب شدند . پس از اخذ رضايت کتبي از بيماران و والدین ، بطور تصادفي به دو گروه تقسيم و تحت درمان با قطره های تغلیظ شده مایت یا دارونما قرار گرفتند . پيش از شروع درمان ، در فواصل معين از درمان و نيز پایان 6 ماه ، بر اساس پرسشنامه هاي استاندارد و معاينه باليني ، شدت بیماری و ميزان مصرف داروهای ضد آلرژی ثبت شد . همچنین درابتدا و انتهاي طرح در 10 ميلي ليتر خون وريد براکيال هپارينه گرفته شده از بیماران آزمایشات ایمونولوژیک برای بررسی در میزان تغییر دربیان ژن در سلول های T تنظیمی انجام شد .

دانشگاه علوم پزشکی مشهد