اثر پیش دارویی ایبوپروفن و ملوکسیکام بر موفقیت بی حسی فک پایین در دندان های با التهاب پالپ برگشت ناپذیر

هدف از این تحقیق مقایسه اثر پیش دارویی ایبوپروفن و ملوکسیکام بر عمق بی حسی دندان های مولر مبتلا به پالپیت غیر قابل برگشت فک تحتانی است. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی دو سوکور تصادفی شده می باشد که بر روی 92 نفر از مراجعین به بخش درمان ریشه دانشکده دندانپزشکی شهید بهشتی انجام شد. تمام بیماران دارای نشانه های پالپیت غیر قابل برگشت در دندان مولر اول فک پایین و نیازمند درمان ریشه بودند. افراد به طور تصادفی به 4 گروه 23 نفری تقسیم شدند. گروه اول دارویی دریافت نکرد، به گروه دوم 7.5 میلی گرم ملوکسیکام، به گروه سوم 600 میلی گرم ایبوپروفن و به گروه چهارم دارو نما یک ساعت قبل از تزریق بلاک عصب آلوئولر تحتانی با یک کارتریج 8/1 میلی لیتری لیدوکائین 2% همراه با اپی نفرین 1:80000 داده شد. قبل از خوردن دارو توسط بیماران از دستگاه پالپ تستر الکتریکی (Electric Pulp Tester, EPT) برای بررسی حساسیت دندان و شاخص ارزیابی درد (visual analog scale, VAS) برای بررسی درد در نقطه ی شروع استفاده شد. بعد از گذشت 15 دقیقه و ظاهر شدن نشانه های کلینیکی بی حسی (بی حسی لب پایین و نوک زبان) مجددا از پالپ تستر الکتریکی برای ارزیایی حساسیت دندان استفاده شد. درد حین تهیه ی حفره ی دسترسی نیز توسط شاخص VAS ثبت شد.

معاونت پژوهشکی دانشکده ی دندان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی